สายน้ำไหลไป...มิอาจย้อนกลับ

คลื่นซัดจากทะเล...แล้วหาย

ความทุกข์...ปัดเป่าผ่อนคลาย

ถึงจุดหมาย...สร้างความสุขอิ่มใจ

หามุมมองที่ดีของชิวิต...จึงต้องคิดเชิงบวก

มุมหนึ่งของชีวิต......

คิดแล้วสับสนมาก...

เมื่อทุกคนในครอบครัว(พี่-น้อง) มีปัญหา

ทำไมจึงต้องเป็นหน้าที่...ครูหยิน

ในความรัก...และความปรารถนาดี..ความดี..ไมตรีที่หยิบยื่น

บางครั้งต้องทำ.....เพราะจำเป็น

สมัครใจทำเพราะรู้ว่าทำได้...

ฝืนใจทำเพราะรู้ว่าทำแล้วได้ดีกว่านี้

ผลที่ได้จากการทำ..แล้วประสบความสำเร็จ

ทำให้รู้สึกถึงความสุข..ความอิ่มอกอิ่มใจ...และความภาคภูมิใจในชีวิต

ได้แง่คิด..อีกมุม...รู้ว่าความดีทำยาก

แต่ถ้าได้ทำ..แล้วมีความสุขอย่างแท้จริง

การให้จึงเป็นเรื่องที่ใหญ่......