๑๖/๐๑/๒๕๕๗

**********

กลอนสุภาพ : กลอน ๗

“ระลึกถึงครูเคยสอนตอนประถม”

สิบหก มกรา มาบรรจบ เคารพ นบครู ผู้สร้างสรรค์

สอนศิษย์ มากหลาย สายสัมพันธ์ แต่งเติม ให้กัน ฉันมีครู

ครูเจม ท่านสอน ฟุตบอลเก่ง ฉันเร่ง พากเพียร เรียนซ้อมสู้

ขยัน หมั่นฝึก นอนกับครู ทนสู้ ตื่นนอน ก่อนกว่าใคร

ครูปิ่น ท่านสอน คณิตศาสตร์ มุ่งมาด วาดหวัง ดั่งตั้งไว้

ตัวฉัน เรียนอ่อน หย่อนกว่าใคร ครูให้ ท่องจำ หลักตำรา

ครูวัล ละยา ภาษาอังกฤษ สัมฤทธิ์ มุ่งมั่น หวั่นผวา

ถูกบีบ บังคับ ลับปัญญา ท่องมา พลาดมา เถอะน่าดู

ครูติ๋ว ท่านสอน ด้านภาษา ของไทย เราหนา ใช่อดสู

ท่องบท ท่องกลอน กันน่าดู อาขยาน เรียนรู้ ก่อนกว่าใคร

ครูสืบ ท่านสอน ตอนประถม สังคม ปกครอง ไม่ไปไหน

เป็นครู ไม้เรียว เคี่ยวกว่าใคร ถูกตี แค่ไหน อภัยครู

ครูจอน อบรม เพาะบ่มจิต สิ่งใด ถูกผิด คิดนะหนู

โรงเรียน ของเรา ให้เฝ้าดู เชิดชู เก็บกวาด สะอาดกัน

ครูเกียรติ ท่านสอน เกษตรศาสตร์ เพาะเห็ด ผักกาด ศาสตร์ขยัน

วาดรูป วาดเขียน เพียรทุกวัน สอนให้ ฉันนั้น หมั่นฝึกปรึอ

ครูปิ ยะพร ประจำชั้น สอนให้ ขยัน อ่านหนังสือ

ยิ้มแย้ม แช่มช้อย น่ารักคือ รูปแบบ ยึดถือ สื่อผูกใจ

ขอบคุณ คุณครู ผู้ทั้งหมด กำหนด จิตมั่น มิหวั่นไหว

เมตตา แผ่บุญ หนุนนำไป ส่งถึง ครูให้ ด้วยไมตรี

ขอให้ ทุกท่าน มีความสุข หมดทุกข์ เศร้าคลาย โรคบ่ายหนี

ครอบครัว ชื่นสุข ทุกชีวี โชคดี ทุกปี ตลอดไป

.. .. ...