เมื่อก่อนเคยมองนักท่องเที่ยวที่กระจัดกระจายไปตามที่ต่างๆ โดยเฉพาะช่วงเทศกาลด้วยความรู้สึกอึดอัด เพราะว่ารถติด แย่งกันซื้อของกินของใช้ และนำพาผู้คนหลากหลายแบบเข้ามาทำมาหากินในเชียงใหม่

แต่เมื่อเริ่มหัดมองภาพโดยไม่ใส่แว่นอคติ การมองนักท่องเที่ยวที่หลั่งไหลเข้ามาในเชียงใหม่ก็เปลี่ยนเป็นความรู้สึกเอ็นดู น่ารัก และน่าสนใจ

เพราะนักท่องเที่ยวมักจะมีตาเป็นประกาย เห็นอะไรก็น่ามอง น่าถ่ายรูป ยิ้มง่ายและเป็นมิตร เดินไปทุกที่ทุกมุมเมือง เดินอย่างระมัดระวังภัยจากรถ จับจูงมือกันข้ามถนนแบบกล้าๆกลัวๆ พยายามเก็บเกี่ยวประสบการณ์ทุกอย่างเพราะรู้ว่ามาอยู่ชั่วคราว

ภาพเหล่านั้นจะไม่ค่อยพบเห็นจากคนในท้องที่ รูปถ่ายสวยๆมักจะเห็นจากคนมาเยือน สิ่งดีๆที่เขาเจอเช่นความช่วยเหลือที่เขาได้รับตอนหลงทางมักจะได้ฟังจากคนมาเที่ยว ความอยู่ง่ายกินง่ายและช่วยกันดูแลข้าวของ ก็จะได้พบเห็นเป็นประจำจากนักท่องเที่ยวทั้งที่มาเป็นกลุ่มและมาเดี่ยว

ถ้าทุกๆวัน ได้หัดทำตัวเป็นนักท่องเที่ยวบ้าง โดยมองทุกสิ่งเป็นเรื่องน่าสนใจเก็บเป็นความทรงจำ กระตือตือร้นเก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามาเพราะเข้าใจว่าตัวตนที่ดำรงอยู่เป็นความ"ชั่วคราว" การเดินทางภายใน ก็คงมีความแจ่มใสเป็นเจ้าเรือน