" จันทร์เสี้ยว " รพินทรนาถ ฐากูร รจนา ปรีชา ช่อปทุมมา แปล

นั่นคือข้อความที่ผู้เขียนบันทึกไว้บนปกในของหนังสือเล่มนี้ เมื่อปี 2532

วสันต์ สิทธิเขตต์ แบบปก

ชีวานต์ แสงโรจน์ รูปเล่ม

วิมลไทรนิ่มนวล บรรณรธิการ

กันยายน 2526 รวมเล่มครั้งแรก

ตุลาคม 2532 พิมพ์ครั้งที่ 2

สำนักพิมพ์ทานตะวัน

ราคา 32 บาท

น่าจะเป็นหนังสือที่ผู้เขียนหยิบขึ้นมาอ่านบ่อยที่สุด หลังจากเล่มแรกได้หายไป เล่มนี้เป็นเล่มที่สองที่ผู้เขียนหาซื้อมาเก็บไว้อ่านด้วยความรู้สึกผิด อย่างที่บันทึกไว้นั้น

.........

"เยี่ยมหน้าให้เขายล อ้ายหนูเอ๋ย

เพื่อว่าพวกเขาจะได้ซึมซาบในความหมายแห่งสรรพสิ่ง

จงทำตัวให้พวกเขารัก...

เพื่อว่าพวกเขาจะได้รู้จักรักใคร่ซึ่งกันและกันบ้าง"

บางส่วนจากบทกวีชื่อ "เยาวเทพ"....

ท่านมหากวี รพินทรนาถ ฐากูร ได้บอกถึงความบริสุทธ์ของเด็กๆที่มีชีวิตอยู่ด้วยความสุขสนุกสนาน ด้วยความรักที่มีต่อโลก ปราศจากการแก่งแย่งแข่งขัน การค้า การสะสมแห่งอามิส

ไร้ค่ากว่าเศษใบไม้ ก้อนกรวด ทราย หรือเปลือกหอย ที่พวกเขาเล่นกันสนุกสนาน ดั่งบางส่วนของบทกวีที่ชื่อ "ชายฝั่งทะเล"...ที่ว่า

"เด็กๆมาพบกัน..ณ ชายฝั่งทะเลของโลกกว้าง

พวกเขาสร้างบ้านด้วยทราย เล่นสนุกกับเปลือกหอย ต่อเรือด้วยใบไม้ร่วง

แล้วหย่อนลงน้ำลึกและกว้างด้วยอาการยิ้มหัว..."

ท่านได้ร่ายภาษากวีผ่านจินตนาการของเด็ก เหมือนจะให้ล่องลอยไปกับร่มไม้ชายน้ำอันร่มรื่นนั้นเสียจริงๆ เมื่ออ่านแล้วย่อมอยากให้ย้อนอ่านแล้วอ่านเล่า เช่นบทที่ชื่อว่า "ไทรย้อย"..ที่ท่านรจนาบางส่วนว่า

"โอ้ ไทรย้อยซึ่งมียอดพะรุงพะรัง

ยืนอยู่บนขอบสระ จำเด็กคนหนึ่งได้ไหม

เด็กที่เหมือนฝูงนกอาศัยทำรังตามกิ่งก้านของเจ้า

แล้วก็พากันจากไปหมด...

เป็ดสองตัวว่ายเวียนอยู่เหนือเงาของมันเอง

แถวๆขอบสระซึ่งปรกด้วยอ้อและแขม

เด็กคนนั้นจะนั่งเงียบและครุ่นคิด...

เขาใฝ่ฝันที่จะเป็นสายลม และพัดผ่านกิ่งก้านเสียงเกรียวกราวของเจ้า

อยากเป็นเงาซึ่งขยายออกไปเหนือน้ำตามตะวันคล้อย

เป็นนกจับอยู่บนกิ่งสูงสุด และลอยล่องเหมือนเป็ดในระหว่างอ้อแขมและเงาครึ้ม"

สภาพปกของหนังสือ...

ผู้เขียนเองคราใดที่จิตใจว้าวุ่น เมื่อหยิบมาอ่านก็พลันสงบเย็นลงทุกครั้ง คล้ายจินตนาการของเด็กๆที่โลดแล่นในหนังสือเล่มนี้เข้าสิง ให้ซึมซาบเข้าไปล่องลอยกับความนึกคิด ความฝันอันบริสุทธ์ไร้เดียงสาของเด็กๆ ที่ผู้ใหญ่อย่างเราเคยผ่านมา

และลืมมันไปอย่างน่าเสียดาย..