นักศึกษาจะมาจัดกิจกรรมนันทนาการให้กับนักเรียน เล่นกีฬา สอนศิลปะ เลี้ยงอาหารกลางวัน พัฒนาสิ่งแวดล้อม ทาสีห้องสมุด และบริจาคอุปกรณ์การศึกษา"

วันนี้..ส่งท้ายปีเก่า..ต้อนรับปีใหม่..ใช้เวลาช่วงวันหยุดวันแรก นำพาลูก ๒ คน ไปกราบคุณย่าที่วังน้อย อยุธยา บรรยากาศบนท้องถนนดูสับสนอลหม่าน รถยนต์มากมายเหลือเกิน จึงไม่แปลกใจ ที่ไปตั้งแต่เช้า กลับเอาจนค่ำมืด

 

มีเวลาอยู่บนรถนานๆ ทั้งครอบครัว ๔ คน พ่อแม่ลูก คุยกันสารพัดเรื่อง ตั้งแต่งานเลี้ยงปีใหม่ของโรงเรียนที่ลูกฝึกสอน ไปจนถึงงานศิลปหัตถกรรมระดับภาคที่เพชรบุรี มีรางวัลเหรียญเงินและเหรียญทองกลับบ้าน..ดูเหมือนลูกชายจะภาคภูมิใจเสียเหลือเกิน

 

ลูกชายบอก..งานเลี้ยงของโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด..เมื่อคืนใหญ่มาก ครูก็เยอะ อยู่กันจนถึงเที่ยงคืน..รอลุ้นรางวัลใหญ่ ทีวี กับตู้เย็น..ลูกชายหันมาถาม แล้วกลุ่มโรงเรียนของพ่อ..จัดกันอย่างไร...ไม่มีอะไรมากหรอกลูก..จัดกันแบบพอเพียง

 

ส่วนที่ลูกชายคุยได้นาน ก็เรื่องการประกวดระดับภาคที่เพชรบุรี..มีทั้งประเภทวงดนตรีไทยและประเภทเดี่ยว..ขับเคี่ยวฝึกซ้อมจนได้หลายเหรียญ ส่วนที่ไปต่อ..เมืองทอง ระดับประเทศ คือ เดี่ยวขลุ่ย..ที่ลูกชายถนัดเป็นพิเศษ..แถมบอกด้วยว่า เป็นครั้งแรกของโรงเรียนที่ดนตรีไทยได้ไปต่อในระดับชาติ..

 

ผมฟังเพลินๆ บางช่วงบางตอน ก็คิดเหมือนกันว่า ทำอย่างไร ลูกชายจะได้มาสอนเด็กบ้านหนองผือบ้าง..โดยไม่คิดถึงเรื่องรางวัล แต่เพื่อศิลปะสร้างสรรค์ทางดนตรี

 

หมดเรื่องคุย ก็เลยเล่าเรื่องนักศึกษามาหาข้อมูล เพื่อเตรียมออกค่ายอาสาพัฒนาที่โรงเรียนบ้านหนองผือ มาจากมหาวิทยาลัยราชภัฎนครปฐม..ลูกชายอยากรู้ว่าจะมาทำอะไรกันบ้าง เพราะลูกชายเรียนชั้นปีที่ ๕ มีแต่อาสาไปเล่นดนตรี(ฟรี) ไม่เคยออกงานจิตอาสาอื่นๆเลย ส่วนน้องนักศึกษาที่จะมา ๑๕ คน อยู่ชั้นปีที่ ๓ เท่านั้น

 

"นักศึกษาจะมาจัดกิจกรรมนันทนาการให้กับนักเรียน เล่นกีฬา สอนศิลปะ เลี้ยงอาหารกลางวัน พัฒนาสิ่งแวดล้อม ทาสีห้องสมุด และบริจาคอุปกรณ์การศึกษา"

 

หลังจากที่นักศึกษาได้พูดคุย..บอกวัตถุประสงค์และแจ้งกำหนดการเป็นที่เรียบร้อย ก็ขอดูกิจกรรมหน้าเสาธง..เยี่ยมชมห้องเรียนและแหล่งเรียนรู้..สุดท้าย..ก็ถามว่าโรงเรียนต้องการวัสดุอุปกรณ์การเรียนการสอนอะไรบ้าง..ผมจะได้ไปจัดเตรียม..

 

"แล้วพ่อบอกเขาไปว่ายังไง" "พ่อต้องการหนังสือบันเทิงคดี ประเภทส่งเสริมการอ่าน  สมุดและเครื่องเขียน อุปกรณ์กีฬา ซีดีเพลงเด็ก /นิทาน เครื่องเล่นซีดี และขลุ่ย เมโลเดียน และกลองดุริยางค์" "พ่อต้องการเยอะจัง"

 

"ก็พ่อไม่รู้ คิดว่าคณะนักศึกษา มีผู้อุปถัมป์ค้ำจุน มีทุนสนับสนุนจากภาคเอกชน มารู้ตอนหลัง ก่อนที่เขาจะลากลับไป พ่อถามเขาว่าได้ทุนมาจากไหน..นักศึกษาบอกออกทุนกันเอง..ตั้งใจกันมา หาประสบการณ์เสริมวิชา...ที่ร่ำเรียนวิชาครู.."

 

"พ่อเลยบอกนักศึกษาไปว่า..รายการต่างๆ ที่จดไปนั้น ไม่มีไม่เป็นไร ขอให้มาด้วยจิตอาสาเถอะ นักเรียนโรงเรียนขนาดเล็ก ก็ดีใจแล้วล่ะ"

 

มืดค่ำแล้ว..ผมขับรถกลับถึงบ้าน..ยังไม่ทันจะเปิดประตู ลูกชายคนเล็กพูดขึ้นว่า.."ถ้าบ้านเรา ประดับไฟปีใหม่ ก็คงจะสวยดีนะ.." ส่วนคนโตก็พูดว่า "เราน่าจะไปพักตากอากาศกันบ้างนะ"

 

พอลงรถ ผมเดินไปเปิดไฟดวงเล็กดวงใหญ่ สว่างไสวทั่วบ้าน..ลุกชายถึงกับตะลึงแล้วบอกว่าสวยมาก ตามประสาลูกชายที่ไม่ค่อยจะได้กลับบ้าน

ส่วนคนโต ลงจากรถ ก็บอกว่าหนาวจัง แบบนี้ไม่ต้องไปตากอากาศที่ไหนแล้ว จริงๆก็อยากจะบอกลูกเหมือนกันว่า..เวลาที่ลูกๆไม่กลับบ้าน พ่อหนาวยิ่งกว่านี้อีก

 

                                                                  ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

                                                                    ๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๖