เมื่อแม่เริ่มมีปัญหาเรื่องความจำ

พวกเราเริ่มเครียด เริ่มกังวล 

ข้าพเจ้าเองก็พยายามแสวงหาข้อมูล หาความรู้ หาทางออกว่า

จะทำอย่างไรไม่ให้อาการของแม่แย่ลงไปกว่าเดิม

ปรึกษาหลายหมอ ก็ไม่มีใครบอกให้ดีใจและมีความหวังได้เลย

ต่างหมอ ต่างโรงพยาบาล แต่บอกเป็นเสียงเดียวกันว่า

อาการของแม่ไม่มีทางรักษาหาย

ทำได้ดีที่สุดคือชะลอให้ช้าลงเท่านั้น

แต่ข้าพเจ้าก็สังเกตได้ว่า

ยิ่งทานยา ก็เหมือนจะยิ่งเร่งให้อาการทรุดลงมากกว่าจะชะลอ

หรือข้าพเจ้าคิดเอง อุปทานไปเอง

***********************************

เมื่อครั้งที่พ่อป่วย พ่อเคยบอกข้าพเจ้าว่า แม่ดื้อ แม่รั้น แม่ชอบเอาชนะ

ข้าพเจ้านึกภาพไม่ออกว่าแม่จะดื้อยังไง รั้นแบบไหน และเอาชนะทำไม

แต่มาวันนี้ ข้าพเจ้านึกถึงคำพูดของพ่อทุกครั้ง

และเห็นภาพชัดเจน

รู้สึกขอบคุณที่พ่อให้ข้อมูลไว้ก่อน ข้าพเจ้าจึงตั้งรับอาการ ดื้อ รั้น และเอาชนะของแม่ได้อย่างเต็มใจ

ซึ่งนอกจาก 3 อาการนี้ของแม่ ข้าพเจ้ายังได้แถม อาการแสนงอน เพิ่มขึ้นอีกด้วย

แต่ไม่ว่าแม่จะงอนเพราะไม่ถูกใจเรื่องอะไร งอนมากน้อยแค่ไหน

เพียงไม่ถึงนาที เราเปลี่ยนเรื่อง แม่ก็ลืมและกลับมายิ้มสดใสเหมือนเดิม

จำไม่ได้ก็ทำให้ไม่ทุกข์

อยากให้แม่มีความสุขตลอดเวลา