ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ
ท่านอย่าได้ทำความชั่วที่ทำแล้วจะทำตนให้เดือดร้อนในภายหลัง
...
คนทำกรรมใดไว้ย่อมเห็นกรรมนั้นในตน
คนทำกรรมดีย่อมได้รับผลดี
คนทำกรรมชั่วย่อมได้รับผลชั่ว
คนหว่านพืชเช่นใดย่อมได้รับผลเช่นนั้น[1]
โบราณเคยสอนว่า
ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ
สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว...
หรือว่า
“ต้นไม้ยังให้ความร่มรื่นกับชีวิต
นกตัวนิดให้เสียงเพลงแก่โลกหล้า
ดอกไม้ยังให้ความชื่นตา
แม้ต้นหญ้ายังให้อ๊อกซิเจน
แล้วเราเกิดมาในโลกนี้
ทำสิ่งดีอะไรให้โลกเห็น
กิน นอน เล่น เท่านั้นหรือที่ทำเป็น
คงไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลย”
เมตตาธรรม
[1] มจร.เล่ม ๒๗ หน้า ๑๐๓.
