นิจ เป็นเพื่อนเก่าสมัยทำงานที่เดิมค่ะ เราเริ่มทำงานพร้อมๆกันเมื่อ 7 ปีกว่าที่แล้ว เราผ่านอะไรมาเยอะทั้งสุขและทุกข์ โกรธกับบ้าง งอนกันบ้าง รักกันบ้าง สร้างวีระกรรมบ้าง อิอิ พอเพื่อนๆเริ่มทยอยลาออกไปทีละคน....ความห่างไกลมั้งคะ มันทำให้ดิฉันยังจดจำและคิดถึงเพื่อนกลุ่มนี้อยู่    ถึงแม้ตอนทำงานจะไม่ค่อยได้แสดงออกมากก็ตาม เป็นประสบการณ์การใช้ชีวิตในอีกรูปแบบหนึ่งจากเด็กต่างจังหวัดจบใหม่ จากมอชอ มารวมตัวกันในที่ทำงาน พักใกล้กัน กินข้าวเย็นร่วมกันบางมื้อ ออกกำลังกาย ฯลฯ...ทำให้บรรยากาศการใช้ชีวิตคล้ายกับตอนเป็นนักศึกษาอยู่บ้างเหมือนกัน

        เพื่อนคนนี้ดิฉันนับถือมากกว่าเพื่อนร่วมงาน ....อาจจะด้วยนิสัยบางอย่าง เช่น ความเป็นศิลปิน ความขยัน ความประหยัดอดออม การรักครอบครัว การชอบเที่ยวแอดเวนเจอร์ตามที่ต่างๆ ลุย ไม่ถือตัว ฯลฯ

        ด้วยชีวิตประจำวันที่ต้องพึ่งพาอาศัยกันในการทำงาน...และทำกลุ่มกิจกรรมกับผู้ป่วยร่วมกันบ่อยๆ เพราะเราเป็นทีมที่ต้องดูแลผู้ป่วยใน IPD ดังรูปคู่บน..... รูปนี้เราถ่ายหลังจากจบกลุ่มศิลปะบำบัด.....ทำให้ดิฉันสนิทใจกับเพื่อนคนนี้อย่างมาก...ไม่รู้เจ้าตัวจะรู้รึเปล่า อิอิ

        พวกเราเคยออกเดินทางโดยรถไฟตอนห้าทุ่มจากหัวลำโพงมุ่งหน้าสู่หัวหินถึงประมาณตีสามกว่าๆ.....ไปค่ำ กลับเย็น(วันนั้นแอบโดดเรียน)....เลยเรียกเหตุการณ์นั้นว่าชีวิตห้าทุ่ม ดังรูป ....ในที่ทำงานไม่มีใครบ้าบอเท่าพวกเราอีกแล้ว

 

 

 

         ตอนนี้ใกล้เห็นความสำเร็จของเพื่อนแล้ว ...ในบทบาทใหม่ นักศิลปะบำบัดเชิงมนุษยปรัชญา........ขอให้เพื่อนมีความสุขกับคู่ชีวิต ประสบความสำเร็จในการทำงานเพื่อผู้อื่น...เพื่อนนักจิตฯผู้น่ารัก....ดีใจที่มากได้เจอกันวันนี้

 

Ann

credit : http://www.youtube.com/watch?v=hRXAS5WXAqQ