ความสุขของชีวิต...เราเคยถามบุคคลใกล้ชิด ญาติพี่น้อง เพื่อนร่วมงาน เรามีความสุขในชีวิต ณ จุดไหนเป็นอย่างไร  ผมมองว่าเราคงได้คำตอบที่แตกต่าง  เสมือนที่ผมตั้งคำถามกับเด็กนักเรียนที่ผมไปแนะแนวการศึกษาเพื่อการมีงานทำ  แต่ละคนมีคำตอบที่แตกต่าง และ สำคัญเด็กมองอนาคตไม่เป็น  ทำตัวไปวันวัน  รู้จักหน้าที่ของตัวเองต่ำมาก  ไม่มีความรับผิดชอบในหน้าที่ นี้เป็นเพียงตัวอย่างนะครับ เพราะตัวผมนั้นได้ทำหน้าที่แนะแนวให้กับเด็นักเรียนมาเป็นเวลาไม่ต่ำกว่า ๑๐ ปี จึงค่อนข้างชัดเจนในข้อมูลดังกล่าว

    ผู้ปกครองมีส่วนสำคัญมากที่จะปั้นแต่งให้ลูกเราเป็นเด็กที่สามารถยืนหยัดได้ในสังคมในปัจจุบันและอนาคต(น่ากลัว) เราต้องสร้างภูมิคุ้มกันให้ลูก  อย่าให้ลูกเป็นโรคทางจิตที่ไม่เข็มแข็ง  ต้องนำลูกออกมาจากไข่ในหินได้แล้ว  การแสวงหา การค้นหา การรับผิดชอบต่อตนเองและสังคม เราต้องใส่เข้าไปในตัวคนที่เรารัก  เราก็คงทราบกันดีว่าขณะนี้ประชากรโลกเพิ่มขึ้น สังคมเป็นสังคมผู้สูงอายุ  ในขณะเดียวกันทรัพยากรบนโลกกลับลดลงอย่างต่อเนื่อง  ถ้าหากเรายังเลี้ยงลูกแแบบจัดให้ทุกอย่าง น่ากลัวนะครับสำหรับสังคมประเทศเราจะล้าหลังไปเรื่อยๆ (ตอนนี้ก็น่ากลัวแล้วครับว่าสังคมเราจะจบอย่างไร)

                   

                                                ผมสอนลูกทำนา

                  

 

                                                             ผมบอกนักเรียนเรื่องอนาคต