เมื่อ 4 ทุ่มเศษคืนวันนี้ ได้ดูทีวีช่อง 5 นำเด็ก 3 ผู้ใหญ่ 3 จาก 3 วัด คือ 1.วัดสระแก้ว 2.วัดโบสถ์ฯ 3.วัดตาลเจ็ดช่อง  จ.อ่างทอง ออกรายการให้สัมภาษณ์ (สด)  ข้อความเป็นตัวหนังสือ (จดไว้) ระบุ เด็กกำพร้า กว่า 2,000 อ่างทองอดอยาก  น้ำท่วม.....ไร้คนบริจาค  เรารับชมอยู่ที่ จ.น่าน

                         รู้สึกเห็นใจเด็ก ๆ และเข้าใจภารกิจของวัดที่ต้องดูแลเด็ก ๆ  ทำให้เรานึกถึงภาพวัดต่าง ๆ  ใน จ.น่าน  เคยได้ไปเห็นภาพเด็ก ๆ มาทานอาหารในช่วงเที่ยงที่วัดจำนวนมากพอดู  ศรัทธาบางคนไม่เข้าใจ  ไปตำหนิ ว่า  ไม่ใช่เด็กวัดมากินข้าววัดได้อย่างไร   เคยถามพระ ๆ ท่านตอบว่า  เด็กเข้าวัดดีแล้ว  เขากินข้าววัด  หากไม่สำนึกวันนี้ วันข้างหน้าเมื่อโต  เขาจะเล่าให้ลูกหลานญาติมิตรว่า โตจากข้าวก้นบาตร

                         คราวเมื่อน้ำท่วมใหญ่ที่ จ.น่าน ปลายสิงหาคม 2549  ต่อเนื่องนั้น   วัดในพื้นที่ จ.น่าน  ถูกใช้เป็นสถานที่ประกอบอาหาร  เพื่อนำแจกจ่ายไปยังพี่น้องผู้ประสบภัย  ผู้แจกจ่ายเป็นพระ เณร เด็กวัด ๆ นอกจากนี้ ยังพากันไปช่วยเก็บข้าวของศรัทธาหนีน้ำอีก   แต่ที่ จ.อ่างทอง ตามข้อมูลปรากฏเป็นข่าวว่า วัดและมีภาระต้องดูแลเด็ก ๆ กลับถูกน้ำท่วมเดือนร้อนหนัก ศรัทธาที่เคยมาบริจาคก็เดือนร้อนด้วย จึงควรช่วยกันคิด ช่วยกันบริจาค ช่วยกันดูแลอนาคตเด็ก วัด อย่างยั่งยืนร่วมกันจะดี.