บริษัทที่ทำงานอยู่ มีโลโก้และอักษรภาษาอังกฤษสีแดงพื้นสีขาว ดังนั้นการจะออกแบบสินค้า อาคาร สถานที่ หลายๆอย่างก็จะมีสีแดงเป็นโทนเอก ที่จะต้องโดดเด่นเป็นพิเศษกว่าสีอื่นๆ

   แต่แปลกตรงที่ชุดพนักงานกลับเป็นสีขาวปกเสื้อสีเทา แถบตรงไหล่สีเทา นัยว่าสีเทาคือสีของหน่วยธุรกิจที่ทำอยู่ โดยบริษัทมีหลากหลายธุรกิจ จึงแบ่งสีกันตามแต่ละประเภท

   แม้จะมีเสื้อทำงานสีขาวเทา แต่เสื้อแจ็คเก็ตนั้นสีแดงทั้งตัวเลยทีเดียว บริษัทให้ใส่เฉพาะในคลังไว้กันหนาว ยกเว้นวันศุกรืที่ให้ใส่กลับบ้านได้เพื่อนำไปซัก

   แต่ช่วงที่มีการเล่นกีฬาสี (ฮา) ไม่ใช่ครับช่วงที่มีการชุมนุม ฝ่ายทรัพยากรบุคคลจึงได้มีประกาศด้วยความเป็นห่วงถึงความปลอดภัยของบุคลากรจึงห้ามใส่กลับบ้าน หากจะนำไปซักก็ขอความร่วมมือให้ใส่ถุงกลับ

   และนั่นเป็นเหตุผลของคนขี้เกียจของพนักงานชายหลายๆคน(อย่างผม)ที่มีข้ออ้างไม่ต้องนำกลับไปซัก ซึ่งนับวันเวลาก็เป็นเดือนแล้ว ซึ่งแม่บ้านก็ไม่เห็นจะถามหรือสงสัยว่าทำไมถึงไม่นำกลับไปซัก หรือว่าแม่บ้านก็ไม่ชอบจะซักให้เหมือนกันเพราะค่อนข้างจะลำบากในการซัก ต้องแยกซักต่างหาก อาจด้วยความสกปรก จากการตรากตรำทำงาน(ข้อหลังผมคิดเอาเอง)

   ถึงแม้ว่าจังหวัดสมุทรปราการจะเป็นถิ่นของคนเสื้อแดง แต่ ณ ปัจจุบันคงจะไม่ปลอดภัยเป็นแน่หากจะย่ามใจใส่เสื้อแจ็คเก็ตสีแดงกลับบ้าน

   ดังนั้นตั้งแต่มีการชุมนุมมา ก็เห็นหลายๆคน(ผู้ชายเป็นส่วนใหญ่)ทนใส่เสื้อแจ็คเก็ตสีแดงแบบบูดๆเก่าๆ ด้วยความสบายอกสบายใจ

   แต่คงไม่สบายตา สบายจมูกของพนักงานสาวๆเท่าไหร่นัก

   แล้วจะไปโทษใครดี ล่ะครับ...

...................

ขอบคุณแรงบันดาลใจจากบันทึก อยู่เมืองไทยซื้อเสื้อผ้ายาก ของ อ.ธวัชชัย

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน

ในวันศุกร์ที่อากาศเย็นสบายๆ

6 ธันวาคม 2556