เช้าวันนี้ผู้เขียนลองสำรวจดูว่างูเขียวตัวที่เจอวันก่อนยังอาศัยอยู่ในเครือบวบหรือเปล่า จากเหตุนั้นทำให้คนข้างกายบอกให้ผู้เขียนจัดการตัดบวบทิ้ง เพราะกลัวงู

   "ฉันไม่เท่าไหร่หรอก แต่หมาเธอนะสิชอบมุดเข้าไปเล่นในสวนจังแล่ะ" เธอยังคงย้ำ

    เมื่อไม่พบว่าเจ้างูตัวนั้นไม่อยู่แล้ว ผู้เขียนก็บอกว่า มันไปแล้วล่ะ เขาแค่มาเที่ยวเล่นในดงบวบที่ใบอวบเขียวงาม

    แต่เธอก็คงไม่กล้าเข้ามาเดินในสวนน้อยแห่งนี้อีก เธอกลัวว่ามันจะเลื้อยเข้าบ้านด้วย จึงบอกไปว่างูมันก็กลัวเราเหมือนกัน

   "เดี๋ยวมันก็พาเพื่อนๆมากันอีกหลายตัว บวบกับงูเขียวของคู่กันนะเขาว่า" เธอยังคงหวาดหวั่น

   "ไม่เป็นไรเดี๋ยวจะหาเปลือกส้มมาแขวนไว้ มีคนเคยบอกว่างูมันไม่ชอบกิ่นเปลือกส้ม" ผู้เขียนพยายามจะหาวิธีเพื่อให้เธอวางใจ

  

ความรกรุงรังของเถาบวบคงเป็นที่ชอบของงูเขียว...

มือหรือหนวดของมันพันกันไปมา บางเถาก้ถูกลมพัดหักพับไปจนใบเหี่ยว ก็ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ...

   ผู้เขียนหวังว่าเจ้างูเขียวตัวนั้นคงไม่กลับมาทำให้สวนน้อยๆแห่งนี้ต้องตัดสินใจทตัดบวบค้างนี้ทิ้ง และหากจำเป็นผู้เขเียนก็จะหาที่ปลูกใหม่ นั่นคือที่ข้างรั้วในหมู่บ้าน น่าจะเหมาะกว่า ที่สำคัญหากมีลูก ใครๆในหมู่บ้านก็นำไปทำกินได้...

............

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านครับ

1 ธันวาคม 2556

พ.แจ่มจำรัส