สำหรับตัวฉัน...บางครั้งฉันก็ว่า...ตัวของฉันแปลก ๆ
แต่เมื่อลองเปรียบเทียบกับหลักธรรมแล้ว...ฉันว่าไม่ใช่เรื่องแปลก...
ยกตัวอย่างเช่น...เวลาที่มีคนไม่ชอบเรา...ฉันสามารถสัมผัสได้จาก
...อาจเรียกว่า "สัมผัสที่ ๖" กระมัง...ฉันสัมผัสด้วย "sence"
ของตัวฉันเองว่า..."มีคนไม่หวังดี"...ฉันก็จะลองนั่งนึกว่า
ฉันไปทำอะไรให้กับพวกเขาบ้าง...เมื่อรู้ว่า "ไม่ได้ทำ"
ฉันก็จะไม่เข้าไปยุ่ง...ฉันจะหยุดทันที ไม่โต้ตอบ...
ฉันขออยู่เงียบ ๆ ของฉัน เป็นแบบนี้ทุกครั้ง...ถ้าเกิดเรื่อง
ไม่ดีจะมาหาตัวของฉัน...บางครั้ง คนเรามี sence ที่แตกต่างกัน
สำหรับฉัน ๆ จะสามารถรับรู้ได้ด้วยตัวของฉันเอง...
"น่าแปลก" แต่สำหรับตัวของฉัน ๆ ว่า "ปกติ" เหตุเพราะว่า...
"ฉันไม่เคยคิดร้ายต่อคนอื่นมากกว่า"...ฉันไม่ค่อยชอบความวุ่นวาย
พิจารณาดูกับตัวเอง...ไม่ชอบนำเรื่องคนอื่นมาใส่ตัวให้มันวุ่นวายใจ...
เพราะถ้าขืนนำมา..."ฉันคงไม่ได้พิจารณาตัวเองเช่นคำพระท่านสอน"
เพราะนั่นหมายถึงว่า "ฉันพิจารณาคนอื่น" ไม่ใช่ตัวฉันเอง...
นี่คือ...การที่ฉันนำหลักธรรมของทางธรรมมาปฏิบัติต่อตัวของฉันเอง
ท่านให้..."พิจารณาที่ตัวเราเอง...อย่าไปพิจารณาคนอื่น" ให้มากนัก :)
พิจารณาที่ตัวเราเอง
ขอนำไปใช้ด้วยคนค่ะ
ขอบคุณค่ะ อาจารย์ภูสุภา
:) ยินดีค่ะ :)
ขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจจากทุก ๆ ท่านค่ะ :)