ระบำน้ำค้าง

     แสงอาทิตย์แหวกม่านฟ้าท้าวันใหม่

ปลุกหัวใจให้ตื่นฟื้นจากฝัน

เหล่าพฤกษาพันธุ์ไม้ในไพรวัน

ยิ้มรับขวัญร้องเพลงลั่นสนั่นไพร

     กลีบบุหงารับน้ำค้างในยามเช้า

สะท้อนแสงวับวาวสกาวใส

ใบหญ้ามองน้ำค้างอย่างห่วงใย

มิอาจให้น้ำค้างห่างสักครา

     จิ้งหรีดชวนน้ำค้างเล่นเต้นระบำ

แสนสุขล้ำในทุกเช้าเฝ้าฝันหา

ยามแสงส่องน้ำค้างต้องร้างลา

เจอกันใหม่ในไม่ช้าจะมาเยือน

…………………………………………… ปลายสายรุ้ง (นางสาวนันทนิจ  ทองชล)