....เพื่อนคือใครใคร่รู้.............จริงจริง
โปรดบ่งบอกอย่าประวิง.........ด่วนด้วย
ผ่านพบแต่ผีสิง...................หลอนหลอก
ล้วนเล่ห์ร้ายหมายม้วย..........สูบสิ้นศักดิ์ศรี
....หวังมีมิตรสนิทให้............ใจกาย
ตกต่ำเจ็บซ้ำคลาย...............ทุกข์พ้น
เมตตารักเร่งฉาย..................ชุบชีพ
มิตรภาพเอิบอาบล้น.............รักแล้สุขสันต์ / มิตรแท้ ดีกว่า รักแร้ 555...
....วารวันหวังเพื่อนได้..........ปลอบโยน
หน้ากากดุจดั่งโขน..............อย่าใช้
ใจจริงขจัดใจโจร.................ร้อยเล่ห์
คืนค่ำเดือนดาวไร้................เพื่อนให้หฤหรรษ์ / บทนี้คิดนานหน่อย แต่ โอ. 555...
....ปันใจให้ทุกผู้..................ดุจสูรย์
แสงสว่างพลังเพิ่มพูน..........ไป่เฟ้น
ใส่ใจเมื่ออาดูร....................ล้มทุเรศ / ล้มพลาด
มิ่งมิตรมิหลีกเร้น.................ร่วมสู้สู่ฝัน
....พลันเพื่อนสิบชาติได้.......ร่วมมือ
สามัคคียึดถือ.....................พรักพร้อม
เศรษฐกิจรุ่งเรืองระบือ..........ทั่วถิ่น
ธรรมมิตรรายเรียงล้อม..........เบิกหล้าฟ้าสวย
....วอนเทพอวยเพื่อนให้.......สวัสดี / สรุปได้แจ่ม!
สันติสงบสบสุขศรี................ทุกผู้
สัมพันธ์ผูกไมตรี...................คงมั่น
มิตรภาพประกาศโลกรู้...........แน่แท้ทางสวรรค์
=====
ขอบคุณครับ คุณ พี พูนสุข ที่กรุณาติชม
แหมชอบใจจริง ๆ กับ
มิตรภาพเอิบอาบล้น.............รักแล้สุขสันต์ / มิตรแท้ ดีกว่า รักแร้ 555..
เวลาแต่งมัวพะวงหาคำ กลุ่ม ร ล เพื่อให้สัมผัส ล้น จึงไม่ระวังครับ
ที่ใช้ ล้มทุเรศ ตอนนั้นอยากให้มันแรง ๆๆๆๆ 555
เพื่อน (โคลงสี่สุภาพ)
1 คนชอบ
เพื่อนผู้รู้ใจใน สิ่งรู้
เพื่อนปกป้องผองภัย ยามทุกข์
เพื่อนยอมมรมอดม้วย ชีพสิ้น แทนอาตม์
เพื่อนแท้
จิตหนึ่งลึกอยู่ใต้ ใจตน
อีกหนึ่งคือกายคน ย่อมรู้
กายใจเข้าปลอบปน เสมือนหนึ่ง นำพา
เพื่อนแท้ดั่งคู่ไท้ อย่าได้ กังขา
โคลงสี่สุภาพ
โคลงสี่สุภาพเกี่ยวกับเพื่อน