เส้นทางที่พะตี่พาพวกเราเดิน...รอบหมู่บ้านใช้เวลาเกือบ ๒ ชั่วโมง และในเวลาที่มีคุณค่าเหล่านี้ผมเห็นสิ่งดีๆ ที่เป็นวิถีของคนท้องถิ่นอย่างเต็มอิ่ม


หลังจากที่พวกเราเดินทางจากท่าเรือแม่สามแลบ จุดเริ่มย้อนแม่น้ำสาละวินขึ้นไปบ้านท่าตาฝั่งใช้เวลาชั่วโมงเต็มๆ ที่อยู่บนเรือล่องกลางสาละวิน

<p class="MsoNormal"><strong><span style="font-size: 11.5pt; font-family: Tahoma">ความยิ่งใหญ่ของลำน้ำทำให้ผมรู้สึกของความอหังการ์ของธรรมชาติที่เราเป็นหนึ่งในบริบทนั้น ...ธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่สร้างสรรค์ </span></strong><strong><span style="font-size: 11.5pt; font-family: Tahoma"></span></strong></p>    <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 11.5pt; font-family: Tahoma">เราเห็นคนโบกมือริมฝั่งน้ำสาละวิน เมื่อเรือเทียบท่าบ้านท่าตาฝั่ง <strong>พี่พะตี่ไพโรจน์ ส.อบต.ท่าตาฝั่ง</strong>ที่เป็นนักพัฒนาตัวยง และ<strong><span style="color: blue">พะตี่จะเป็นไกด์พาพวกเราชมกระบวนการท่องเที่ยวของชุมชนท่าตาฝั่ง ซึ่งเป็นเป้าหมายในการเก็บข้อมูลในทริปนี้</span></strong></span><span style="font-size: 11.5pt; font-family: Tahoma; color: blue"></span></p>  <blockquote><blockquote> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 11.5pt; font-family: Tahoma"> <img src="http://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/000/037/786/original_ttf5.JPG?1285464757" border="0" align="middle"></span></p> <p class="MsoNormal">    เส้นทางลัดเลาะที่พะตี่พาเราเดินทาง </p>

</blockquote></blockquote> <p class="MsoNormal">พะตี่พาพวกเราเดินลัดเลาะ บ้านพี่น้องชาวกระเหรี่ยงไปเรื่อยๆ และชี้ให้ดูโน้น ดูนี่ตลอดเวลา พะตี่สื่อความหมายได้ดี การอธิบายจากคำบอกเล่าของพะตี่ดูสนุกสนานและชวนให้ติดตามยิ่งนัก</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">เราเดินทางไปยังบ้านของน้อง “พอมีดา” และคืนนี้พวกเราจะต้องพักแบบโฮมสเตย์ เรียนรู้วิถีชีวิตชาวกระเหรี่ยงอย่างใกล้ชิด นำสัมภาระเก็บแล้ว พะตี่บอกว่าจะพาพวกเราเดินชมหมู่บ้านโดยรอบ</p> <p class="MsoNormal">ภาพของหมู่บ้านเล็กๆในความรู้สึกผม ไม่ได้เล็กอย่างที่คิด เพราะการตั้งบ้านเรือนกระจายตัวกันตามชายป่า เดินขึ้นดอยลงดอย ลัดทุ่งนา ริมน้ำ เล่นเอาพวกเราคนเมืองหอบแฮกๆไปตามๆกัน</p> <p class="MsoNormal">การเดินลัดเลาะสัมผัสหมู่บ้านใกล้ชิดแบบนี้ ทำให้ผมได้เห็นวิถีการอยู่ การกิน ของพี่น้องกระเหรี่ยงได้เป็นอย่างดี </p> <p class="MsoNormal">บ้านท่าตาฝั่งเป็นหมู่บ้าน Food Bank ที่ได้รับการพัฒนาในเรื่องการปลูกผักเพื่อกิน เพื่ออยู่ แบบเศรษฐกิจพอเพียง บ้านหลังหนึ่งมีผักเกือบทุกชนิด ปลูกปนๆกันไป อยากกินอะไรก็เก็ยกินได้เลย ไม่มีสารพิษ…งานนี้น้องนู๋แหม่มผู้ช่วยนักวิจัยของผมเก็บผักสดๆตลอดเวลา เธอบอกว่าจะนำไป       จิ้ม มิซาโต๊ะ(แปลว่า = น้ำพริก)  ในมื้อเย็นนี้</p><blockquote><blockquote><p class="MsoNormal"> </p></blockquote></blockquote> <p class="MsoNormal">                          บ้านเรือนพี่น้องกระเหรี่ยงท่ามกลางความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่ี่
</p><p class="MsoNormal">วิถีคนอยู่กับป่า วิถีที่เรียบง่ายพออยู่พอกินแบบนี้ เป็นวิถีที่น่าอิจฉานัก…ไม่มีเงินก็อยู่ได้ พืชผักในบริเวณบ้านสะพรั่งเก็บปรุงอาหารได้ บริเวณไหนที่เป็นที่ลาดชันเราก็เห็นการปลูกแฝกเพื่อรักษาหน้าดิน มีการตำข้าวกล้องเพื่อใช้กินภายในครอบครัว </p> <p class="MsoNormal">ตลอดที่เดินทางไป ก็ทักทายชาวบ้านที่หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส มิตรไมตรีที่ดีของคนท้องถิ่น เส้นทางที่พะตี่พาพวกเราเดิน…รอบหมู่บ้านใช้เวลาเกือบ ๒ ชั่วโมง และในเวลาที่มีคุณค่าเหล่านี้ผมเห็นสิ่งดีๆ ที่เป็นวิถีของคนท้องถิ่นอย่างเต็มอิ่ม</p> <p class="MsoNormal">คืนนี้เรามีนัดคุยกันกับ คณะกรรมการท่องเที่ยวโดยชุมชน ที่บ้าน พอมีดา กระบวนการท่องเที่ยวของบ้านกระเหรี่ยงเล็กๆ ฝั่งสาละวินจะเป็นอย่างไร? ติดตามบันทึกของผมต่อไปครับ หากเป็นประเด็น Community Based Tourism ติดตามที่ http://gotoknow.org/blog/cbt ครับ</p><hr width="100%" size="2"><p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">เก็บข้อมูล: บ้านท่าตาฝั่ง ต.แม่ยวม อ.แม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน</p> <p class="MsoNormal">โครงการวิจัย การสังเคราะห์กระบวนการท่องเที่ยวโดยชุมชนแม่ฮ่องสอน</p> สนับสนุนโดย สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย(สกว.)สำนักงานภาค