(กลอนเวียนจากสมาชิกชมรมนักกลอนอักษรสยาม )

ยอดกระถินชวนชิมอยู่ริมรั้ว
หรือสายบัวกลางหนองที่มองเห็น
ล้วนอาหารของเรามื้อเช้าเย็น
ไม่จำเป็นจะต้องซื้อของแพง          (พิชามญชุ์ ๒๖ ก.ย.๒๕๔๒)

เจ้าปลาดุกปลาช่อนซ่อนตามหนอง
น้ำในคลองมีมั่วทั่วทุกแห่ง
พอเหวี่ยงแหลงไปได้หม้อแกง
คงไม่แล้งเกินพอขอใครกิน             (สินฐ์ แสงมาศ ๓๐ ต.ค.๒๕๔๒)

รั้วกินได้กินดีมีประโยชน์
ไม่มีโทษมีอยู่คู่ท้องถิ่น
ปลูกพืชผักทดแทนพลิกแผ่นดิน
ไม่ดูหมิ่นกสิกรรมอาจร่ำรวย            (ดอกไม้ไพร ๔ ต.ค.๒๕๔๒)

อย่าคิดหนักผักรั้วฮั้วยาเสร็จ
สูตรสำเร็จจากสภาหาทางช่วย
มากหมกเม็ดเงินเผื่อเอื้ออำนวย
รอถูกหวยหวังสบายเมื่อปลายมือ         (ชวน เอมโอฐ ๑๑ ต.ค.๒๕๔๒)

ยอดตำลึงผักขมชะอมถั่ว
ปลูกรายรั้วใครเก็บได้ไม่ยึดถือ
ทั้งมะแว้งแตงกวาข่ากะทือ
เป็นยาสื่อสมุนไพรได้อย่างดี               (ปฤษดานนท์ ๑๙ ต.ค.๒๕๔๒)


ชีวิตไทยใช่ยากลำบากอยู่
ฉลาดรู้พึ่งตนย่อมพ้นหนี้
ปลูกพืชผักสวนครัวทั่วธานี
ปันไมตรีมีแจกแลกน้ำใจ                   (ดอกไผ่ ๒๘ ต.ค.๒๕๔๒)

...........................................................

                                                            ชมรมนักกลอนอักษรสยาม