การพัฒนาสมรรถนะการเรียนรู้ทางด้านภาษาของโรงเรียนทอสี

 

พัฒนาการเรียนรู้ด้วยภาษาชีวิต

 

ในการพบกันครั้งที่แล้วโรงเรียนทอสีมานำเสนอแนวทางการเรียนรู้ที่เรียกว่า “ภาษาชีวิต” ที่เน้นการเรียนรู้ภาษาจากสิ่งรอบตัว และเป็นภาษาที่มีความหมายต่อชีวิต รวมถึงภาษาจากธรรมะ ภาษาในบทสวดมนต์ที่อยู่ในบริบทชีวิตด้วย ในครั้งนี้มีคุณครูมาสาธิตวิธีการเรียนรู้ภาษาชีวิตให้ได้ชมกันเต็มที่

 

 

ลีลาการเรียนรู้ภาษาชีวิตเริ่มต้นจาก การพาให้เด็กทุกคนเป็นส่วนหนึ่งในสังคมของห้องเรียน สร้างความภาคภูมิใจ  และเกิดความเคารพศรัทธาในตัวเอง รับรู้ว่าตนเองมีตัวตน มีคุณค่า และจะได้เกิดความภาคภูมิใจในตนเอง

 

  • ครูแต่งกลอนสี่บรรยายลักษณะของคุณครูแต่ละท่านให้นักเรียนทายชื่อเล่นของคุณครู
  • ครูหยิบป้ายชื่อของเด็กแต่ละคนขึ้นมาให้เด็กอ่านชื่อที่คุณครูหยิบขึ้นมาพร้อมๆ กัน เป็นการหัดอ่านจากคำคุ้นเคยที่พบบ่อย
  • จับคู่ชื่อกับรูปถ่ายของนักเรียนคนนั้น
  • นำชื่อของนักเรียนมาเรียนรู้ตัวสะกด และสระ
  • นำชื่อมาเรียนเรื่องพยางค์ โดยให้ออกเสียง และปรบมือตามจำนวนพยางค์
  • นำชื่อนักเรียนที่มีสองพยางค์ที่ซ้ำกันมาเรียนเรื่องคำซ้ำ
  • นำชื่อของนักเรียนในชั้นไปแต่งให้เป็นคำกลอน
  • จับคู่ชื่อเล่นกับชื่อจริง จับคู่ชื่อจริงกับนามสกุล
  • จับคู่ชื่อกับความหมาย  จับกลุ่มคนที่ชื่อมีความหมายคล้ายกัน
  • นำชื่อมาเรียนเรื่ององค์ประกอบของคำ ด้วยการใช้สีที่แตกต่างกันตามหน้าที่ เช่น พยัญชนะใช้สีแดง  สระใช้สีเหลือง  ตัวสะกดใช้สีน้ำตาล  และวรรณยุกต์ใช้สีเขียว
  • นำปฏิทินมาทำเป็นสื่อการเรียนเรื่องรูปสระ และเสียงสระ

 

 

  • นำปฏิทินมาเรียนเรื่องวันพระ และข้างขึ้นข้างแรม โยงเข้าไปสู่เรื่องการนับวันเดือนปีแบบไทย
  • จับคู่สัญลักษณ์ที่เห็นในชีวิตประจำวัน เช่น ชื่อรถยนต์กับตราสัญลักษณ์
  • เอาชื่อมาเขียนเป็นนิทาน เป็นบทกลอน ...ฉันเป็นเพื่อนเธอ  เธอเป็นเพื่อนฉัน  เราเป็นเพื่อนกัน สร้างสรรค์สิ่งดี...

 

 

 

 

หลังจากที่ได้เรียนไปแล้ว โรงเรียนมีการแบบสอบถามเพื่อติดตามผลไปยังผู้ปกครองด้วยว่ามีปัญหาในการใช้ภาษาชีวิตอย่างไร และผู้ปกครองเองก็มีส่วนช่วยเหลือในการคิดสื่อและเกมจากการเรียนรู้ภาษาชีวิตที่นำไปเล่นกับลูก แล้วโรงเรียนก็นำเกมเหล่านั้นมาเล่นกับนักเรียน

 

ในวิชาภาษาอังกฤษก็มีการสอนโดยใช้ภาษาชีวิตด้วยชื่อตัวเอง  และสอนด้วยระบบ  phonics   เช่น เรียนคำว่า TEAM (จากชื่อเพื่อนในห้อง)  TAXI (จากป้ายบนหลังคารถยนต์โดยสาร)  TOPS (จากชื่อร้านค้า) ได้เน้นย้ำคำที่เขารู้จัก  เขาจะเริ่มจับเสียงได้ว่าคำเหล่านี้เริ่มต้นด้วยเสียง T /ท/  โดยครูจะพูดซ้ำ ทำซ้ำ จนกระทั่งเด็กจำได้ เนื่องจากมีเวลาน้อย เราผลักภาระไปให้ผู้คาดหวัง คือ ผู้ปกครอง ให้คิดคำมาช่วยให้เรียนรู้ ให้คำไปเรียนที่บ้าน แล้วกลับมาเรียนปนเล่นที่โรงเรียนต่อไป