เห็นด้วยตา ได้ยินด้วยหู เรื่องภายนอก

ไม่สำคัญเท่าได้เห็นเรื่องภายใน

ปฏิบัติจิตเพียงแค่วันละ 10นาทีทุกวันๆ

แม้เพียงน้อยนิดย่อมเกิดประโยชน์ได้ด้วยตัวเอง

จิตสงบลงไป เบิกบาน พอสบายๆ

อุปจารสมาธิ

ยังติดรู้สึกว่ามีกาย ลมหายใจยังปรากฏ

อันไหนเกิดขึ้นก็ยกเอาส่วนนั้นมาพิจารณา

กายมาก็พิจารณากาย

ลมหายใจมาก็ตามรู้ลมหายใจจนกว่าจะละเอียด และหายไป

นิ่งเฉยๆ แล้วไปไหนต่อ หรือความรู้ย่อมไม่ปรากฏขึ้น แล้วไปไหนต่อ

ก็ฉันไปไม่ได้ ฉันทำได้เท่านี้ๆจริงๆ หายไปหมดแล้วฉันจะเอาอะไรเป็นเครื่องรู้ เป็นที่ตั้งเป็นฐาน

ช่วยบอกฉันที