เมื่อ..จิต..สงบ..ว่าง..วาง..เบา..สบายๆ....ก็ให้..รู้..อยู่..อย่างนั้น...ให้รู้..อยู่..กับ..ปัจจุบัน..ลม..หาย..ใจ..เป็น..กัลยาณมิตร..
ภาวนา..ใช้เมตตา..เป็นที่ตั้ง..เมตตาต่อ..ตน..ต่อ..ผู้อื่น..แผ่เมตตา..น้อมจิต..สู่..ความว่าง..วาง..เห็น..อนิจจัง..ทุกขัง..อนัตตา..