บทกวี : รอฝนจาง

หรือเงินทุนทำอุ่นรักให้เราจาง

         

            รอฝนจาง  

   อยู่ห่างห่างกันสักพักนะวันนี้

เผื่อบางทีรักเราอาจดีขึ้น

คงดีกว่าอยู่กันอย่างกล้ำกลืน

นั่งก็ฝืนนอนก็หันมันคลุมเคลือ

   หากคิดถึงวันก่อนย้อนวันเก่า

ทั้งสองเรามือเปล่าใครจะเชื่อ

ช่วยกันลด อดเก็บออมยอมกินเกลือ

รถก็เชื่อบ้านก็เช่าเรารักกัน

   พอวันนี้มีบ้านเป็นทาวน์เฮ้าส์

ใหญ่กว่าเช่าเขาอยูดูคงมั่น

รัดเข็มขัดแน่นกว่าแรกรักกัน

กลับแปรผันให้รักหายกลายเป็นจุญ

   จะหาเหตุผลใดให้ขบคิด

ดูมืดมิดไมตรีที่เกื้อหนุน

ยอมเธอจากห่างเหินเกินการุญ

หรือเงินทุนทำอุ่นรักให้เราจาง

   อยู่ห่างห่างอย่าหนีหายนะวันนี้

รออยู่ที่บ้านเก่าที่เราสร้าง

ฝนโปรยปรายหม่นหมองมองเห็นทาง

รอฝนจางรักที่จรย้อนคืนรัง...

..........

 

ขอบคุณที่ติดตาม ขอให้มีความสุขสงบ

ในคืนที่ฝนโปรยปราย

17 กันยายน 2556

พ.แจ่มจำรัส

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจแห่งบทกวี



ความเห็น (19)

เขียนเมื่อ 

เขียนกลอนเศร้าแต่ซึ้งมากค่ะ

 

เขียนเมื่อ 

มาอ่านกลอนซึ้ง ๆ จบแล้ว...ไปนอนละนะ  ฝันดี ราตรีสวัสดิ์จ้าาา

เขียนเมื่อ 

...ฝนจาง...อากาศเย็นสบายนะคะ

เขียนเมื่อ 

ได้อารมณ์เศร้าๆ ซึ้งๆ อยู่นะคะ

เขียนเมื่อ 
กุหลาบ มัทนา

ขอบคุณครับ ชีวิตชาวโรงงานก็ประมาณนี้ล่ะครับ

เศร้าเคล้าสนุก ทุกข์สุขระคนกันไป

เขียนเมื่อ 
คุณมะเดื่อ
nui

ขอบคุณทั้ง2ท่านที่มาอ่าน ชีวิตจริงของคนโรงงาน ซึ้งและเศร้ายิ่งกว่ากลอนอีกครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ

ดร. พจนา แย้มนัยนา

รอฝนจางเพื่อลมหนาวจะมาเยือนครับ

เขียนเมื่อ 

...ไพเราะ...จับใจ  เหลือเกิน....

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับคุณjoy

Joy
เขียนเมื่อ 

มันเป็นชีวิตจริงของคนจำนวนมากที่เคยเห็น ยามจนรักกันดี ยามรวยเปลี่ยนไป

กลอนเพราะ ได้อารมณ์เศร้าค่ะ

เขียนเมื่อ 

 พอวันนี้มีบ้านเป็นทาวน์เฮ้าส์

ใหญ่กว่าเช่าเขาอยูดูคงมั่น

รัดเข็มขัดแน่นกว่าแรกรักกัน

กลับแปรผันให้รักหายกลายเป็นจุญ

....

ประทับใจวรรค นี้มากเลยทีเดียวคับ

เขียนเมื่อ 

เรื่องราวของความรักบางครั้งก็ไม่มีเหตุผล..

บางครั้งมืดมนตร์สับสนไม่รู้ว่าต้องการอะไรดี

จึงต้องตั้งหลักตรวสอบใจตัวเองสักพักว่าต้องการอย่างไร..

จึงหันหลังกลับมาเริ่มต้นใหม่โดยทิ้งระยะ

มีช่องว่างให้เป้นเส้นขนานคงที่ตลอดไป ความรักก็จะยั่งยืน

เขียนเมื่อ 

บ้านเฮาเอิ้น........ดอกแคป่า.......ลวกจิ้มแจ่ว แซบหลาย

ขม ๆ ผู้เฒ่ามักแฮง ............

กินซุปมื่อ สิบ่เป็นหวัด เป็นไอเลย...........

คั่นย่าน "ขม" แกะไส้ (ดอก) มันออก

ผู้ได๋กิน ดอกแคป่า ได๋ แสดงว่า................

แม่นแล่ว............เฒ่าคัก ๆๆๆๆ

........5555555 หัดเขียน ๆ ไม่สู้ท่าน พ.แจ่มจำรัส ดอก วิทยายุทธ์ ยังห่างไกล ข้าผู้น้อย ขอฝากตัวเป็นศิษย์ท่านพี่.........

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ ดร.กัลยา

GD.

บางเสี้ยวของชีวิต ครับ

เขียนเมื่อ 

 

ขอบคุณครับอาจารย์แผ่นดิน
แผ่นดิน
เขียนเมื่อ 
 
ขอบคุณครับครูหยิน
ครูหยิน

ชวิตจริงของการดิ้นรน วิ่งตามวัตถุ ทุนนิยม

มักจะเป็นเช่นนี้ และ เช่นนั้น แล...

เขียนเมื่อ 
 
ขอบคุณครับพี่สาว
นิภารัตน์

555...ผมเคยนำมาลวกจิ้ม ขมมาก มารู้ทีหลังว่า ต้องเอา เกสรดอกมันออกด้วย...

แต่งกลอนเสริมแรงแห่งรักให้ พ.แจ่มจรัสไว้บทหนึ่ง เมื่อคราวก่อน แต่เกิดขัดข้องทางเทคนิคไม่อาจเข้ามาแสดงความคิดเห็นท้ายเรื่องที่อ่านได้ก็เลยเอาไปไว้ไหนไม่รู้ จะหาดูใหม่อีกที แล้วจะลง ณ ตรงนี้

เขียนเมื่อ 

กราบนมัสการพระคุณเจ้า ครับ

ขอบคุณและจะรออ่านครับ นำลงน้าบันทึกก็ได้ครับ