ภารกิจพี่เลี้ยงลูกหลานจิตอาสาของชาวสมุทรสาครที่โรงพยาบาลสมุทรสาคร

krutoiting
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

บันทึกนี้เอาภาพมาฝากให้ชื่นใจกับการทำความดีของเหล่านักเรียนโรงเรียนสมุทรสาครบูรณะ

โรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัย

และสถาบันเทคโนโลยี

ที่แวะเวียนกันมาร่วมกิจกรรมธรรมะข้างเตียงให้กับผู้ป่วยติดเตียง

ด้วยหัวใจที่เบิกบานทั้งผู้ให้และผู้รับ

ที่นี่มีเวทีรองรับนัองๆจิตอาสาเยาวชนทุกคน ทุกเวลาค่ะ

น้องๆจากสคณ.มาร่วมกิจกรรมจิตอาสา มาอ่านหนังสือธรรมะให้คุณยายฟัง น้องๆบอกว่า

"หนูไม่เคยอ่านหนังสือธรรมะที่ทำให้มีความสุขแบบนี้มาก่อนค่ะ พวกเธออ่านด้วยหัวใจที่เบิกบาน

คู่นี้ได้อ่านธรรมะสนทนา จึงเล่นบทบาทสมมติ สนทนาธรรมะ บางครั้งความที่ไม่เคยอ่านเมื่อเจอบาลีจึงติดขัด

แต่คุณยายได้ช่วยสอนอ่านให้ถูก แสดงว่าคุณยายตั้งใจฟังมาก เด็กๆและฉันพลอยยินดีแม้จะรู้สึกแปลกใจนิดๆว่า

หนังสือธรรมะดีๆอีกมายมายไปอยู่ที่ไหน

ทำไมเด็กๆจึงไม่มีโอกาสได้อ่าน และรับรู้รสพระธรรม

แต่ช่างเถอะ เพราะพระพุทธศาสนานั้นเปิดประตูรับทุกจิตวิญญาณเสมอ

น้องจิตอาสาคนนี้อ่านเดี่ยวค่ะ เป็นธรรมะที่สอนให้อยู่กับปัจจุบัน

หลังการอ่าน น้องขอให้ฉันแนะนำเรื่องลมหายใจ

น้องบอกว่ารู้สึกดีมากๆที่ได้อ่านหนังสอธรรม ไม่เคยเจอหนังสือแบบนี้ 

นอกจากหนังสือธรรมะในชั้นเรียนที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับพระราชประวัติของพระพุทธเจ้า

และการเรียนพุทธสุภาษิต เด็กๆบอกว่าพวกเขารู้สึกว่ามันยาก

อยากให้โรงเรียนเอาหนังสือธรรมแบบที่กำลังอ่านไปให้เรียนบ้าง

ฉันบอกพวกเขาว่าในห้องสมุดน่าจะมี ลองกลับไปดูใหม่ บางครั้งใจเราอาจยังไม่เปิดที่จะรับรู้

และไม่มีเหตุอะไรให้ต้องค้นหามาอ่าน

ครั้งนี้นับเป็นโอกาสที่ดีที่ได้อ่านจึงเข้าใจ เมื่อเข้าใจจึงเปิดใจ

 

เป็นกิจกรรมคลายเครียดผ่านการทำสปาเท้าด้วยโลชั่น น้องคนนี้บอกว่าเธอรู้สึกดี และขณะที่เธอทำสปาตามคำแนะนำ

เธอหวลคิดถึงคุณยายที่บ้าน เธออยู่กับคุณยาย และมีความรู้สึกอยากกลับไปหาคุณยายไวๆ จะได้ทำสปาเท้าให้คุณยายที่บ้านบ้าง

หัวใจที่ตระหนักรู้และเข้าใจ เข้าถึงจิตวิญญาณของความเป็นมนุษย์ที่สมบรูณ์อย่างแท้จริง

ความกตัญญูบังเกิดขึ้นอย่างล้นเหลือในจิตใจสาวน้อยและนี่คือผลจากการให้อย่างเข้าใจและมีสติ

ฉันได้รับอนุญาตจากคุณยายให้ถ่ายรูปได้ค่ะ คุณยายมีความสุขมาก ยิ้มและพูดคุยกับน้องๆนักเรียน เมื่อรู้สึกเพลียคุณยายขอนอนหลับ ฉันเปิดเพลงนิพพานให้คุณยายฟัง น้องๆห่มผ้าให้คุณยาย และเราค่อยๆย่องออกมาจากห้องพักก่อนจากฉันแวะไปหาพยาบาลเจ้าของไข้ ฝากคืนคุณยายให้กลับไปอยู่ในอ้อมกอดของงนางฟ้าผู้อารีย์ ก่อนจะเคลื่อนตัวไปติดตามน้องๆอีกกลุ่มที่กำลังสนุกกับงานจิตอาสาช่วยเหลือและนำความสนุกเบิกบานไปให้เด็กน้อยได้ลืมความทุกข์ ที่ตึกเด็กค่ะ

น่ารักและซนทั้งน้ำตา

นี่ก็อีกรายที่สุดแสนจะซุกซนจนนางฟ้าไม่อาจให้คลาดสายตา แต่เมื่อมีน้องจิตอาสามาช่วย เธอจึงวางใจให้ออกมานั่งเล่นที่มุมเด็ก

หนูน้อยดีใจมากค่ะ กระโดดขึ้นควบม้อจนลืมสายน้ำเกลือที่เธอรู็สึกว่าความทุกข์ความเจ็บป่วยของเธออยู่ที่เจ้าสายน้ำเกลือ

ระโยงระยางนี้นี่เอง และตลกปนอัศจรรย์ใจด้วยวัย 3 ขวบ เธอเป็นนักอ่านประจำทริปของจิตอาสาวัยรุ่นไปซะแล้ว

เพราะเธอยินดีและมีความสุขที่ได้เจื้อยแจ้วไปตามภาษาภาพพร้อมชี้มืออธิบายให้พี่ๆจิตอาสาหันมาห้อมล้อมเธอได้

นี่เธอเสน่ห์แรงตั้งแต่ยังเยาว์ ด้วยความสามารถอ่านภาพและปะติดปะต่อเป็นเรื่องเป็นราวในโลกจินตนาการ

 

คนนี้ซนมากๆขอบอก ร้องไห้ตลอดเวลา และค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเอง น่าจะเกิดจากความไม่สบายกาย ไม่สบายใจที่ถูกจำกัดบริเวณ

และมีสายน้ำเกลือคอยเป็นอุปสรรค์ขัดขวางธรรมชาติของเธอ

น้องจิตอาสาเหนื่อยมากกับหนููน้อย คิดว่าเธอคงเข็ดไปนาน แต่คิดผิดเพราะเธอบอกว่า โชคดีที่น้องของเธอไม่ป่วย

ถ้าป่วยคงไม่ต่างไปจากหนูน้อยคนนี้ และเธอสงสารหนูน้อยในมือในอ้อมแขนของเธอ

ความเมตตาที่เกิดขึ้นในจิตใจ จะหนุนนำส่งให้เธอมีชีวิตที่มีความสุขแน่ๆ

"จ๊ะเอ๋" เป็นการเล่นคู่กับการเล่นบ้านของฉัน เด็กๆจะชอบ ส่งเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊าก อยากรู้จังนอกจากชอบแล้วคิดอะไรเอ๋ย พ่อหนูน้อย

รายนี้อายกล้องค่ะ

ซังโตะ กีโต๊ะ กีย่ะ อะเดโละคันนึงย่ะ

กังชูกังชูกังเมียวเฉาะ อาเดโละคันนึงย่ะ

นางฟ้า เยาวชนจิตอาสาจากโรงเรียนสมุทรสาครบูรณะ

ขอบคุณเหล่าเยาวขจิตอาสาจากโรงเรียนทุกโรงเรียนที่นำความรักมามอบให้ผู้ป่วยทุกคนของโรงพยาบาลสมุทรสาคร

ขอบคุณนพ.โมลี วนิชสุวรรณ แพทย์ผู้อำนวยการโรงพยาบาลสมุทรสาคร

ขอบคุณนพ.ปิตินันท์ พัวพัฒนกุล

แพทย์หัวหน้างาน อายุรกรรม โรงพยาบาลสมุทรสาคร

และพี่คุณนุ๊ย(เสาวลักษณ์ พัวพัฒนกุล)

นักวิชาการ 8 กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข

ขอบคุณคุณพี่ อัมพร จิระไตรพร หัวหน้าตึก ชั้น 9

พยาบาลวิชาชีพ และกลุ่มการพยาบาลทุกคนที่เปิดใจเปิดเวที  "ที่นี่มีรัก"

ขอบคุณเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลทุกท่าน ทุกฝ่ายที่ให้เกียรติจิตอาสาได้ทำงานช่วยเหลือเพื่อนผู้ป่วยด้วยหัวใจที่เบิกบาน

ขอทุกๆท่านจงมีความสุขและเบิกบานตลอดไปค่ะ

ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาอ่านและให้กำลังใจจิตอาสาเยาวชที่แวะเวียนมาช่วยงานของ

ศูนย์จิตอาสามิตรภาพบำบัดโรงพยาบาลสมุทรสาคร

ขอบคุณค่ะ

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน After Retirement



ความเห็น (7)

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะน้อง

  วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
 บุษยมาศ

 

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วชื่นใจ ชื่นชมน้องๆ และครูต้อยผู้อยู่เบื้องหลัง

เป็นโอกาสที่น้องๆ ได้มาทำความความดี  แล้วความดีก็คืนให้น้องๆ ได้เข้าใกล้ธรรมะ

ขอบคุณครูต้อยแทนชาวสมุทรสาคร และชาวโรงพยาบาลค่ะ

เป็นกำลังใจให้ครูนะครับ

ด้วยความระลึกถึงครับ

เขียนเมื่อ 

พี่ต้อยครับ

มาเชียร์จิตอาสาน้องนักเรียนครับ

อ่านแล้วมีความสุข

เขียนเมื่อ 
ขอบคุณค่ะน้องดร.  โอ๋-อโณ ดอกไม้สวยสดทุกวันเลยนะคะ
 ขจิต ฝอยทอง พี่ครูปูเพิ่งโทรหาพี่และให้พี่โทรกลับไปหาพ่อครูแต่ตังหมดพอดีต้องรอเติมเงินพรุ่งนี้ 
 nui เด็กๆที่มาช่วยล้วนมีจิตใจดีงามค่ะ มาถึงครูต้อยจะถามความต้องการ แล้วเสนอานจิตอาสาของโรงพยาบาล แนะนำให้ตัดสิ้นใจเองว่าอยากทำจิตอาสาแบบไหน อย่างไร แล้วหาสื่ออุปกรณ์ที่เด็กๆต้องการมาไว้บริการ 
 

ขอบคุณค่ะ อ. ชยพร แอคะรัจน์  ขอบคุณค่ะน้อง แสงแห่งความดี      ขอบคุณ อัญชัญ ครุฑแก้ว

 
 

 

ไม่เคยได้สัมผัสกิจกรรมแบบนี้ ขอบคุณ "krutoiting" มากนะคะ ที่นำมุมดีๆ ของชีวิตเยาวชนมาให้ได้รับรู้ อ่านแล้วรู้สึกดีมากค่ะ อยากให้เยาวชนที่ใช้เวลาไปกับสิ่งที่นำความเสื่อมมาสู่ตน ได้เข้ามารับรู้กิจกรรมของเยาวชนกลุ่มนี้บ้าง เผื่อจะสะกิดให้พวกเขา/เธอเหล่านั้นได้ย้อนกลับไปทบทวนกิจกรรมของตนบ้าง

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ ะท่านอ. ไอดิน-กลิ่นไม้

คือมีความเชื่อลึกๆว่าในดวงจิตดวงใจของเด็กๆทุกคนอยากทำความดี

เพียงแต่บางครั้งไม่มีเวทีให้ พวกเขาอีกกลุ่มจึงหาเวทีเอง

ด้วยวุฒิภาวะทางอารมณ์ และวัยที่เริ่งร่าน่ารัก

ช่างคิดช่างฝันจึงอาจนำไปสู่หนทางที่ไม่พึงปรารถนาของสังคม

ผู้ใหญ่จึงควรให้โอกาสเด็กๆให้มาก หาเวที หากิจกรรมให้ทำ

เพราะเป็นวัยของการสร้างฮีโร่ที่ต้องการเวที อาจเป็นสนามกีฬาที่มากพอไม่ต้องรอคิวเล่นนาน

เวทีขับกล่อมอารมณ์ด้วยเสียงเพลงและดนตรี

ชมรมต่างๆที่อยู่ในมหาวิทยาลัยก็ให้ออกมาช่วยรองรับน้องๆ

ให้มีส่วนร่วมในกิจกรรม เพื่อหลอมให้เป็นเยาวชนคนดีมีคุณธรรม และมีคุณค่า

ศูนย์เรียนรู้ที่สามารถรองรับความต้องการเรียนรู้ในหลากหลายวิชาชีพ

ให้เหมาะกับวัยกับความสนใจของเด็กๆแต่ละวัยก็น่าจะมีขึ้นในทุกๆชุมชนค่ะ

ขอบคุณค่ะ