เช้าวันเสาร์ ตีสามครึ่ง ลุกจากที่นอน ด้วยการหลับเต็มอิ่ม ปราศจากนาฬิกาใดๆ  แปลงกายเข้าห้องพระ สวดมนต์บทปกติทำวัตรเช้า ตามด้วยบทสวดรัตนสูตรของชาววันพฤหัส แถมอีกบทที่เพื่อนชาววันอังคารชวนให้สวดกะระณียะเมตะสูตร จบแล้ว  เสียงสวดมนต์ของพระในโบสถ์วัดหน้าบ้านแว่วดังมา ท่ามกลางความเงียบสงบยามเช้ามืด แสน สงบ และรู้สึกว่า  มนต์...ขลัง   เป็นอย่างนี้เอง....