
นานแล้ว ที่คุณมะเดื่อไม่ได้จับพู่กัน ไม่ได้สัมผัสกับสีน้ำ ซึ่งก่อน ๆ เคยวาดภาพสีน้ำอยู่
เสมอ ๆ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้สอนศิลปะในตอนนั้น ด้วยใจรักการวาด การเขียน เป็นทุนเดิม
จึงทำให้เกิดจินตนาการอันสวยงานขึ้นในมโนภาพทุกครั้งที่เห็นกระดาษเห็นพู่กันและสีน้ำ
กระดาษขาว เกิดลวดลาย คล้ายชีวิต
วาดความคิด วาดฝัน อันเฉิดฉาย
วาดภาพเสริม เติมลายเส้น เน้นลวดลาย
แล้วระบาย สีสัน อันงดงาม
คุณมะเดื่อไม่ได้ร่ำเรียนด้านงานศิลป์มาแต่อย่างใด เพียงชอบทุกครั้งที่เห็นภาพวาด จะ
ยืนมอง นั่งมอง ได้นาน ๆ ภาพความงามของเส้นสาย ลวดลาย และสีสัน จึงซึมซับ
อยู่ในมโนภาพ ที่ชอบมาก ๆ ก็คือ ภาพทิวทัศน์ชนบท ภาพธรรมชาติ โดยเฉพาะ
ถ้าภาพใดมีน้ำเป็นองค์ประกอบในภาพด้วยแล้ว....ช้อบ..ชอบ
บ้านหลังน้อย ริมน้ำ นำความฝัน
ว่าสักวัน ฉันอาจมา พักอาศัย
บ้านหลังน้อย ขอพัก ทั้งกายใจ
เป็นสุขใน บ้านริมน้ำ ทุกค่ำคืน
การที่ในวัยเด็ก คุณมะเดื่ออยู่กับท้องไร่ ท้องนา อยู่กับธรรมชาติ ซึมซับกับความสวยงาม
ของแสงเงินแสงทองในยามเช้า ได้เห็นฟ้าสีหมากสุกในยามเย็น ได้เห็นละอองน้ำค้าง
บนใบหญ้ายามรุ่งอรุณ ได้เห็นบัวบานรับน้ำค้างยามค่ำ เสียงนกกาเหว่าร้องเรียกหากัน
อยู่บนยอดไผ่ ทำให้คุณมะเดื่อได้เก็บภาพเหล่านี้ไว้ในจิตสำนึกตลอดมา รอเวลาที่จะไ้ด้
ถ่ายทอดเป็นภาพบนแผ่นกระดาษ
สำเนียงเสียง กาเหว่า เจ้ากู่ก้อง
เรียกร้อง หาคู่ อยู่ยอดไผ่
เรืองแสง สีทอง ผ่องอำไพ
ยามอาทิตย์ อุทัย ตระการตา
จนวันนี้ ได้มาจับพู่กันอีกครั้ง เพราะต้องสอนศิลปะให้กับเด็ก ๆ ครูศิลป์ (จำเป็น )
อย่างคุณมะเดื่อ ก็ต้องพยายามป้ายสีบนแผ่นกระดาษไปตามแต่ใจจะคิดได้
จะวาดเวียน เขียนอะไร เขียนไปเถิด
ให้มันเกิด เป็นภาพ ก็ใช้ได้
เด็กกับครู เรียนรู้ คู่กันไป
ใครวาดสวย กว่าใคร ได้รู้กัน
ภาพ บ้านริมน้ำ ภาพนี้ เป็นภาพล่าสุดที่คุณมะเดื่อใช้ความพยายามวาดเสร็จเมื่อวานนี้
(5 กันยายน 56) วาดเสร็จก็มีนักเรียนและผู้ปกครองมายืนชื่นชมให้กำลังใจ บอกว่า
" ถ้ามีบ้านแบบนี้ อยู่ริมน้ำแบบนี้สักหลัง คงจะอยู่ได้อย่างมีความสุขที่สุด "
ทำให้คุณมะเดื่อต้องมองภาพนี้อีกครั้ง.....ภาพบ้านริมน้ำ หลังนี้ คุณมะเดื่อวาดจาก
มโนภาพ ที่ออกมาสื่อถึง การพักผ่อน (สังขาร) ท่ามกลางความสงบ สวยงามของ
ธรรมชาติ.....สักวัน คุณมะเดื่อคงได้อยู่บ้่านริมน้ำแบบนี้...แต่...มันอยู่ที่ไหนล่ะหว่า..??

คุณมะเดื่อ
ลูกบิดกลายพันธุ์
06/09/56
.......................................................................................................................................
...รักท้องฟ้า...แต่ชอบบ้านริมน้ำ...ก็ต้องเป็นนกน้ำนะคะคุณมะเดื่อ...นอนหลับฝันดีค่ะ
เป็นนวัตกรรมใหม่อีกแล้ว มีครบชุด ภาพวาดสวย บทกลอนไพเราะ บทเพลงซึ้งๆ แล้วอย่างนี้จะไม่เคลิ้มไหวรึ ^_^
แต่งลูกบิดเก่งนะเนี่ย 555
เยี่ยมมาก! คุณมะเดื่อมีพรสวรรค์หลายด้านนะคะ เพลงเพราะเข้ากับภาพมากค่ะ
คราวนี้ลูกบิด สงสัย คราวหน้า เป็นบานเลื่อน
ต่อไปเป็นประตูกดเปิดอัตโนมัติ 555
ภาพสวยครับ
ชอบภาพวาด บ้านริมน้ำ..สวยมากค่ะ..^_^
อย่าลืมวาดภาพที่ตรังด้วยพร้อมบทกลอน พกปากกามาด้วยน่ะค่ะ
คนอะไรเอ่ย เก่งรอบด้าน...
555
สวัสดีจ้ะท่าน ดร.พจนา
คุณมะเดื่อชอบนกเป็ดน้ำจ้ะ ตัวเล็ก ๆ ว่ายอยู่ตามชายคลอง
บางทีมีลูก ๆ ตัวน้อย ๆ ว่ายน้ำตามสองสามตัวด้วย น่ารักมาก ๆ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ
หวัดดีจ้ะคุณครูดาหลา
เรียกว่าเป็นบันทึกแห่งการผ่อนคลายก็ได้จ้ะ เบา ๆ สบาย ๆ คลายเครียดจ้ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ
หวัดดีน้อง อ.ขจิต
แค่ลูกบิดก็อาจจะขึ้นสนิมแล้ว คงเป็นบานเลื่อนอัตโนมัติยากเต็มประดาล่ะจ้ะ...อิ อิ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ
ขอบใจ ขอบใจ หนูพญาไพร
แค่ลูกบิดก็เหนื่อยแล้วจ้ะ
สวัสดีจ้ะคุณพิชัย
ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ
สวัสดีจ้ะคุณสีตะวัน
ขอบคุณที่ให้เกียรติมาทักทาย และให้กำลังใจจ้ะ
หวัดดีจ้ะคุณครูหยินคนเก่ง
เอางั้นเหรอ สงสัยจะไหวหรือเปล่าเนี่ยะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ
ขอบคุณ คุณครูมะเดื่อ ชอบมากครับ
ขอบคุณเช่นกันจ้ะคุณเขียวมรกต
สำหรับการทักทายและกำลังใจ
ตามมาให้กำลังใจ ค่ะ
สวัสดีจ้ะพี่หมอเปิ้น
ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ