การประกันคุณภาพการศึกษาเดินทางมาถึงรอบที่สาม  รอบละ 5 ปี  แสดงให้เห็นว่าการประกันคุณภาพการศึกษาเดินทางมายาวถึงรอบ 15 ปี  5 ปีหลังก็เพิ่งจะเริ่มได้ยังไม่ครบ 5 ปีก็ตาม ซึ่งในแต่ละรอบการประเมินก็เปลี่ยนแปลงรายละเอียดการประเมินไปตามที่ สมศ. ต้องการจะประเมินและในรอบสามนี่เองที่มีการกำหนดให้ต้นสังกัดเข้าทำการประเมินภายในสถานศึกษาในตัวบ่งชี้ที่ 8  และนำผลประเมินนี้ส่งให้ สมศ. ใช้ผลการประเมินได้เลย   หน่วยประเมินไม่ต้องประเมินซ้ำอีก

          สถานศึกษาก็ดีใจกันถ้วนหน้าเพราะผู้ประเมินภายในเป็นต้นสังกัดซึ่งในสองรอบที่ผ่านมาต้นสังกัดไม่เคยไปเยี่ยมกรายสถานศึกษาในกรณีนี้มาก่อน  รวมทั้งการไม่เคยให้ความรู้การประกันคุณภาพการศึกษา ซึ่งถ้ามีก็น้อยมาก  เพราะจากการได้สัมผัสกับโรงเรียนที่จะถูกประเมิน พบว่าล้วนแต่วิกฤตเอกสารกันทั้งสิ้น

          ความบกพร่องนี้น่าจะอยู่ที่ต้นสังกัดเพราะไม่มีการลงพื้นที่สถานศึกษาทำการตรวจความพร้อมในเรื่องปัจจัยการประเมินทั้งที่มีความรู้ในการประเมินครบถ้วน ซ้ำร้ายกว่านั้น ทำการประเมินภายในแบบให้กำลังใจสถานศึกษามากไปเพราะได้ระดับดีเยี่ยม  แต่พอหน่วยยประเมินเข้าประเมิน พบว่า เอกสารในตัวบ่งชี้ที่ 8  ที่ว่าได้ดีเยี่ยมกลับไม่มีเอกสารให้เห็นเพราะตัวบ่งชี้อื่น ๆ ก็ต้องอาศัยเอกสารตามตัวบ่งชี้ที่ 8  หลายตัวบ่งชี้เช่นกัน   สถานศึกษาก็เครียดกันถ้วนหน้าเช่นกัน

          นี่แหละ   การประกันคุณภาพการการศึกษา......เรื่องสำคัญแต่เหมือนไม่สำคัญ