" ใก้ลเดือนกันยายนทีไรพวกเราหลายคนก็คงได้มีโอกาสไปร่วมงานเกษียณ "

            ลองนึกเล่นๆไปถึงตัวเองในอีก 13 ปีข้างหน้าถ้าเราอายุ 60 ปีเราจะเป็นเช่นไรบ้างนะ เรายังจะคงอยู่ในวิชาชีพนี้จนวินาทีสุดท้ายหรือเราอาจเจ็บป่วยจนทำงานต่อไปไม่ได้ก็เลยไม่ได้อยู่ถึงเกษียณ หรือเราอาจลาออกไปทำอะไรที่เราอยากทำหรือว่าไม่แน่บางทีเราอาจต้องจากโลกนี้ไปก่อนวัยอันสมควรซึ่งวัยอันสมควรของแต่ละคนก็คงไม่เหมือนหรือไม่เท่ากันอยู่ดี  ( อิอิ เขียนมาถึงตรงนี้ได้ไง คิดฟุ้งซ่านไปรึเปล่านี่ ) ไม่ใช่อะไรหรอกนะ บังเอิญว่าหยิบสมุดบันทึกเล่มเก่ามาอ่าน  เจอประโยคที่ อจ. สกล สิงหะ เคยพูดไว้ ( ก็คนชอบจดนี่นะเลยจดไว้ทุกคำพูด ) เคยอยากเขียนถ่ายทอดไปเมื่อหลายปีก่อน แต่มีประเด็นที่แทรกเข้ามา ทำให้ไม่ได้เล่าถึงเรื่องนี้สักที

          "  ถ้าเราเกษียณ เราจะสง่างามด้วยอะไร  ตำแหน่งที่ทำให้คนเคารพจะยังมีอยู่หรือไม่ "

     ประโยคเหล่านี้ได้สะกิดใจให้ข้าพเจ้าได้คิดว่า เราจะใช้เวลาที่เหลืออยู่เพื่อทำอะไร พลังแห่งจินตนาการ Inner drive ในจิตวิญญาณ   แต่มาคิดๆดูคงจะเริ่มหาคำตอบกับคำว่า Unconditional Love ( รักอย่างไม่มีเงื่อนไข ) ซะก่อนเพื่อจะได้เดินต่อแล้วค่อยย้อนกลับมาถามตัวเองต่ออีกทีว่าเราจะเป็นได้ไหมผู้ให้ ผู้หล่อเลี้ยง  ลองดูสักตั้งนะเพื่ออุดมการณ์ของตัวเอง  อย่างมากตอนนี้เราก็ได้เริ่มลงมือทำ