ทุ่งนาสะเทือน
        ยามเมื่อมองดูทั่วท้องทุ่งนา       เห็นวิหกนกกาบินถลาลอยล่อง
รุ่งเช้าพลันตะวันก็สาดแสงส่อง            ค่ำลงต้องจุดไต้ไฟตะเกียง
ทุกวันคืนตื่นหลับยังคิดถึง                 หวนคะนึงถึงถิ่นที่สิ้นเสียง
ไร้ร่องรอยถ้อยคำทั้งสำเนียง              เหลือแต่เพียงว่างเปล่าเศร้าใจจัง
ควายลากไถหายไปทางไหนหมด         เห็นแต่รถกินน้ำมันวันหลายถัง
ทำอะไรอาศัยแต่สะตัง                    แล้วมานั่งกอดเข่าเล่าว่าเปลือง
ทำนาดำพลบค่ำก็แล้วเสร็จ               ตรวจดูเม็ดเงินตราแทบหน้าเหลือง
ดอกเงินล้านเงินหมื่นมายืนเคียง          เสร็จแล้วเพียงนอนเล่นเย็นสบาย
คราเก็บเกี่ยวเที่ยวหาเงินมาอีก            ต้องสับหลีกยืมมาน่าใจหาย
จ่ายค่าปุ๋ยค่ากินแทบสิ้นใจ                ผลกำไรเหี่ยวหดรันทดเลย
จะโทษเวรกรรมใดก็ใช่เหตุ                เกิดอาเพศเพราะอะไรให้เฉลย
อยู่ที่ตัวเห็นชอบตอบได้เลย               สิ่งที่เคยทำมาชั่วตาปี
การปลูกฝังหยั่งซึ้งถึงชีวิต                 จะตามติดลูกหลานนานเป็นผี
หลายชั่วคนแก้กลไม่พ้นที                 คนละดีพึ่งชั่วตัวบรรลัย
เมื่อบอกดีว่านี้ทำได้แล้ว                  เหมือนนกแก้วนกขุนทองร้องไฉน
เห็นกงจักรว่าบัวงามตามกันไป            เอาแต่ได้เรือนร่างเลยลางเลือน
ยามเมื่อมองดูทั่วท้องทุ่งนา               เห็นวิหกนกกาบินถลาลอยเลื่อน
นกไม่อยู่หนูไม่มีหลายปีเดือน             เลยคลาดเคลื่อนกลับกลายหายหมดเลย...

                                                         ผู้เฒ่า สวนไผ่