จะอยู่ยงคงกระพันอีกนานไหม              คงอยู่ไม่เกินฝนหน้าจะมาถึง

เหลืองสลดหมดเวลามาเกี่ยวดึง               เป็นที่พึ่งของรากใบไม่ได้เลย

   เหลือเพียงร่างบางเบาเท่าที่เห็น            ตามกฎเกณฑ์ธรรมดานิจจาเอ๋ย

ใบไม้เหลืองหมดหน้าที่ที่คุ้นเคย               ลมรำเพยแผ้วผ่านสิ้นกาลกัน

  จะมีเพียงเรียงความถึงความหลัง            เล่าแบบอย่างดีดีที่แข็งขัน

เมื่อผลัดใบให้เรียนรู้อยู่ทุกวัน                   จงขยันสถานะภาระตน

    ใบไม้สอนก่อนกลายใบไม้ร่วง                เห็นโซ่ห่วงสืบสายคลายสับสน

ช่วงชีวิตพิศมัยได้ทุกคน                              สร้างมงคลคุณค่าทุกนาที

                                                                  ตันติราพันธ์/17/08/2556