เช้าวันนี้ ขณะที่ผมเดินจากบ้านผ่านซอยที่จะออกสู่ถนนใหญ่ ผมได้พบกับดอกไม้ดอกเล็ก ๆ ร่วงหล่นบนทางเดินหลายดอก สิ่งที่ทำให้ผมสะดุดใจจนต้องก้มลงเก็บมาดู นั้นเพราะ ดอกไม้นี้ กลีบดอกสีขาวพริ้ว  แหลม ยาว และะสะดุดตาด้วยก้านดอกสีส้มสดใส  เมื่อลองดมดู ก้ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ทีแรกผมคิดว่าน่าจะเป็นดอกมะลิพันธุ์ใดสักอย่างหนึ่งที่ผมไม่รู้จัก อีกอย่างหนึ่งคือ พอแหงนหน้าจะดูต้น ปรากฎว่า กิ่งที่โผล่พ้นกำแพงบ้านนั้นอยู่สูงมาก ก็เลยได้แต่เก็บดอกที่ร่วงใส่กระเป๋าไปหาคำตอบต่อไป

      

     และแล้วผมก็ค้นหาคำตอบได้จาก Google ซึ่งได้คำตอบจาก Bloggang.com : ระเบียงดอกไม้ ว่า ดอกที่ผมเจอวันนี้ มีชื่อว่า ดอกกรรณิการ์

     ดอกกรรณิการ์ เป็นไม้ไทย ที่ผมรู้ว่าเป็นไม้ไทยเพราะ เป็นดอกไม้ที่ปรากฎในเพลง "ชมผกา จำปา จำปี กุหลาบ ราตรี พะยอม อังกาบ ทั้งกรรณิการ์ ลำดวน นมแมว ซ่อนกลิ่น ยี่โถ ชงโค มณฑา ...

     ดอกกรรณิการ์ มีประโยชน์ คือ สารสีเหลืองจากดอกคนโบราณจะใช้สีที่มาจากดอกย้อมผ้า แก้ไข้และลมวิงเวียน  ต้น แก้ปวดศีรษะ  ใบ บำรุงน้ำดี  ราก  แก้อุจจาระเป็นพรรดึก บำรุงธาตุ บำรุงกำลัง แก้ผมหงอก บำรุงผิวหนังให้สดชื่น รายละเอียดเพิ่มเติม ติดตามได้ที่ Flowerslover.in.th

    จากข้อมูลที่ค้นคว้ามา ต้นดอกกรรณิการ์ น่าจะปลูกและเลี้ยงดูไม่ยาก จะยากก็ตรงที่จะหาต้นพันธุ์ได้จากไหน หรือจะหาซื้อที่ไหนได้  แต่ถ้ามีโอกาสได้เจอผมคงจะไม่พลาดที่จะหามาปลูกไว้ในบ้านพิศ พร พรรณให้ได้