คร่ำครวญ

dejavu monmon
คร่ำครวญคือความเสน่หาของบรรยากาศสงัด

ตะวันตกลาลับแล้วขอบฟ้า

มองหลังหน้ามีเราอยู่เปล่าดาย

เพื่อนคือแสงสุรีย์ส่องขยับสาย

ขาดเพื่อนร่วมเป็นตายจึงอยู่เดียว

ใต้ความมืดสงัดเงียบยะเยียบเย็น

น้ำค้างพรมกระเซ็นป่าเขาเขียว

บทสวดมนต์ธิเธตวังเวงเหวียว

ใจสั่นเสียวซึมซับสงัดงัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน โอโห...มโนสาเร่

คำสำคัญ (Tags)#คร่ำครวญ

หมายเลขบันทึก: 5456, เขียน: 16 Oct 2005 @ 18:17 (), แก้ไข: 21 Oct 2015 @ 10:38 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)