คร่ำครวญ

dejavu monmon
  คร่ำครวญคือความเสน่หาของบรรยากาศสงัด  

ตะวันตกลาลับแล้วขอบฟ้า

มองหลังหน้ามีเราอยู่เปล่าดาย

เพื่อนคือแสงสุรีย์ส่องขยับสาย

ขาดเพื่อนร่วมเป็นตายจึงอยู่เดียว

ใต้ความมืดสงัดเงียบยะเยียบเย็น

น้ำค้างพรมกระเซ็นป่าเขาเขียว

บทสวดมนต์ธิเธตวังเวงเหวียว

ใจสั่นเสียวซึมซับสงัดงัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน โอโห...มโนสาเร่

คำสำคัญ (Tags)#คร่ำครวญ

หมายเลขบันทึก: 5456, เขียน: 16 Oct 2005 @ 18:17, แก้ไข, 21 Oct 2015 @ 10:38, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (0)