ภารกิจคลุมช่องหลังคา

       ครูบอกให้เป็นโดยการเอาผ้าใบสีเขียวมาปิดช่องที่ระเบียงกุฏิ

ได้ยินครั้งแรกใจก็นึกถึงกุฏิกลาง พอมาถามซ้ำ คือ ช่องหลังคากุฏิแฝด

น่าเจ็บใจกับตนเอง

พอมาลงมือทำครูเมตตาให้คุณยายและน้องเกลว น้องตาลมาช่วย

พอลงมือทำก็ใช้เวลาไม่นานนักค่ะ

แต่ข้างในรู้สึกว่า “ยังไม่ค่อยโอเคนัก”

ด้วยยังไปติดล๊อค เอาหญ้าคามุง แต่ก็ทำ พอเสร็จแล้วก็เห็นว่า “ใช้งานได้ แบบพอได้”

พอครูเข้ามา แล้วสุดท้ายครูมาเก็บของเอง ใจก็รู้สึกว่า

“เอาแล้ว มีอะไรผิดแน่ ๆ”

ซึ่งเป็นการผิดที่ “ใจ” ข้างในนี้ที่เต็มไปด้วย อกุศลและกิเลสครอบงำ

เป็นหนัก ๆ ป่วง ๆ ตั้งแต่อยากกลับบ้าน

สำหรับจิตชั่ว ๆ แบบนี้ แค่เห็นเฉย ๆ มันไม่พอ   

ต้องเหยียบไว้ข่มไว้ไม่งั้นแย่แน่ ซึ่งอาทิตย์นี้ก็ชัดว่า “ไม่รอด”

ร่อแร่ตั้งแต่ขามา แต่ครูก็ยังเมตตาชี้ว่า

“จิตมันเสแสร้งมีความสุข พอท่านบอก จิตมันก็โกรธอีก กว่าจะรู้ตัวก็สายเสียแล้ว”

ได้แต่ก้มหน้ารับกรรมต่อไป