การสูญเสียสิ่งต่างๆ ในชีวิตนั้นเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา....ในช่วงที่มีชีวิตอยู่ .. จงเร่งทำความดี ความงดงาม”

    

                                    


       เมื่อวานตอนเย็นผู้เขียนทำพลอยยี่หร่าในสร้อยข้อมือหายไป 1 เม็ด .... มารู้ตอนขับรถจะกลับบ้าน ...มองไปที่ข้อมือตอนจับพวงมาลัยรถ ..... เห็นรอยโว้ ของเม็ดยี่หร่าที่หายไป .... รู้สึก... “ใจหาย  เสียดาย และโกรธตัวเองที่ไม่ระวังตัว....ระวังข้าวของ  ???” .....  ขณะขับรถ... ผู้เขียน...รู้ตัวว่า...  “ไม่มีสมาธิ” ..... ใจมันวุ่นวาย .... ใจคิดจะกลับไปค้นหาเม็ดยี่หร่าที่หายไปนะคะ .... ใจ..ก็คิดว่าตอนบ่ายที่นั่งทำงานก็ยังอยู่ครบในสร้อยข้อมือนี้นา....เอ ????.... แล้วเม็ดหลุดหายไปไหนกันนะ....หรือหายไประหว่าทาง ..... หรือ หายไปช่วงที่ถือกระเป๋า ...หรือ...... หายไปช่วงที่ล้วงกระเป๋าเสื้อ ................. ..ใจก็คิดไปสารพัด .... เพื่อให้  “ความอยากได้เม็ดพลอยคืนมา” ..... ใจหนึ่งอยากขับรถกลับไปเพื่อค้นหาในห้องทำงาน .... ระหว่างทางเดินมาที่รถ ..... ใจหนึ่งก็เตือนตนเองว่า  “ไม่คุ้มที่จะกลับไปแน่นอน” ..... เพราะบริเวณมันกว้าง  คงหาได้อยาก .... ไม่พบแน่นอน ..... กลับไปที่คลินิกดีกว่า ..... พอไปถึงคลินิก .... ก็เล่าเรื่องให้ นพ.สมพนธ์ ฟัง ..... ท่านก็สอนว่า ...


      -  คนเรา พอมีของมีค่า....เรารัก ....เราผูกพัน  เมื่อสูญหาย..ย่อม เสียดาย เป็นธรรมดา

      -  ของ มีค่าทางจิตใจ .... ถ้าขาดหายไป  เป็นธรรมดายอมรู้สึกว่า “มันมีค่า” ... ขาดหายไปแล้วรู้สึกเสียดาย .... “รู้ถึงคุณค่า”  ขึ้นมาทันที

     -  สิ่งของสูญหายไป .... ยังมีโอกาสหาใหม่มาทดแทนได้ (........หา ยี่หร่าเม็ดใหม่มาแทน).... ถึงแม้อาจจะไม่ใช่เม็ดเดิม ... ขนาดเดิม .... เสียเวลาหา .... ต้องจ่ายเงินชื้อ .... แต่ก็ยังมีโอกาส หาได้ใหม่ 90 %

     -  แต่ถ้า ชีวิตคน สูญหาย .... จากไปแล้ว ... ไม่มีโอกาสหาได้อีกแล้ว ..... จากไปแล้วไปแล้วไม่กลับมาได้อีกเลย .... หาทดแทนไม่ได้ ..... ไม่มีไม่มีไม่เหมือนเดิม 100%


 


                 



             ขณะเดียวกันผู้เขียน ได้อ่านงานของนักวิชาการ ท่าน Elisabeth Kubler-Ross กล่าวว่า การรับมือของคนเรากับการสูญเสียที่เกิดขึ้นจะสามารถแบ่งเป็นขั้นเป็นระยะที่ต่อเนื่องกันดังนี้ 


      1.  ระยะปฏิเสธไม่ยอมรับความจริง (denial) 

       2.  โกรธ (anger) 

      3.  ต่อรอง (bargaining) 

      4.  เศร้า  (depression) และ

      5.  ระยะสุดท้ายคือยอมรับ (acceptance)

         

      


              วิธีการรับมือกับการสูญเสียนี้เรียกว่า Grief Cycle (เป็นการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักมากกว่า  แต่ปฎิกิริยาอาจไม่รุนแรงมากนัก) เป็นตัวแบบที่อธิบายการเปลี่ยนแปลง  (Change Model ) .....การรับมือกับการสูญเสีย ... ไม่จำเป็นต้องดำเนินตามระยะที่กล่าวไว้นี้  .... บางคนผ่านระยะหนึ่งแล้ว .... ก็ยังกลับมาวนที่ระยะเดิมอีก ระยะต่างๆ จึง...ไม่ได้เรียงกันเป็นเส้นตรงเสมอไป แต่ละคนอาจจะมีแบบอย่างในการรับมือกับความรู้สึกสูญเสียเป็นของตนเอง..แตกต่างกันไปนะคะ  

        

      


.......จากบทเรียนนี้สอน....ผู้เขียนว่า “การสูญเสียสิ่งต่างๆ ในชีวิตนั้นเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา....ในช่วงที่มีชีวิตอยู่ จงเร่งทำความดี ความงดงาม” และไม่เบียดเบียนใครรวมถึงตนเองด้วย....แม้การทุกข์กายและไม่สบายใจก็ควรปรับเปลี่ยนและทำให้ลดน้อยลง  นะคะ


                            

        


              ขอบคุณมากที่ท่านให้เกียรติอ่านบทความนี้นะคะ