ผมเคยบอกคนใกล้ตัวเมื่อวันรับรับปริญญาตรี ตอนที่เขาทำกระเป๋าตังค์และกล้องถ่ายรูปผมตกไว้ในรถแท๊กซี่ว่า "ไม่เป็นไร เงินและของหายไปช่างมัน แต่อย่าให้ใจเราหายตามไปด้วยละกัน เดี่ยวจะไม่มีความสุขกับวันที่ต้องมีความสุขอย่างวันนี้" แล้วเราก็ไม่สนใจอะไรอีกเลย คนทำหายก็ไม่รู้สึกผิดอะไรมาก ส่วนผมถึงจะทุกข์แค่ไหน โกรธแค่ไหนก็ไม่ได้ของคืนมา งั้นก็เลือกไม่โกรธ ไม่ทุกข์ดีกว่า วันนั้นจึงเป็นวันที่มีความสุขกันทั่วหน้าครับ ขอบคุณบันทึกของ Dr.Ple นะครับ เป็นบันทึกที่สอนใจได้ดีมาก ๆ ครับ