ทำลายสวน - ขับไล่ - ก่อกวน ?

รุ่งเช้าถึงทราบว่าที่สวนยางของพี่สาว น้องสาวและสวนใกล้เคียงที่ปลูกยางไปได้อายุประมาณ ๒ ปี ถูกคนร้ายใช้เลื่อยตัดโค่นทำลายไปทั้งหมด เกือบ ๙๐ ต้น

          เมื่อปลายเดือนกันยายน ๒๕๔๙  ขณะกำลังออกเวรยามหมู่บ้าน  เพื่อเฝ้าระวังการก่อความไม่สงบในละแวกบ้านที่อยู่ในจังหวัดปัตตานี  ประมาณสามทุ่ม  มีรถโดนตะปูเรือใบ  ยางรั่ว  เสียงดังผ่านจุดอยู่เวรยาม  รถหยุดเลยจุดเวรยามไปประมาณ ๑๐๐ เมตร  เสียงพูดบอกว่าโดนเรือใบ  แล้วเขาก็บดยางขับต่อหายไปในความมืด  เป็นที่ทราบกันว่าหากอยู่ก็อาจไม่ปลอดภัย

         รุ่งเช้าถึงทราบว่าที่สวนยางของพี่สาว น้องสาวและสวนใกล้เคียงที่ปลูกยางอายุประมาณ ๒ ปี  ถูกคนร้ายใช้เลื่อยตัดโค่นทำลายไปทั้งหมด เกือบ ๙๐ ต้น   สัณนิษฐานว่าเป็นการก่อความไม่สงบของขบวนการก่อการร้ายใน ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้  เช่นเดียวกับที่เคยก่อเหตุมาแล้วหลายครั้งเพื่อไล่ที่ให้พวกเราออกจากแผ่นดินเกิด   แต่จนถึงบัดนี้พวกเราจะไปไหน  รัฐจะปล่อยให้พวกนี้ก่อการจะแบ่งแยกดินแดนหรือ ?

          สายๆของวันที่ทราบไปแจ้งความ  เจ้าหน้าที่ตำรวจมาดูที่เกิดเหตุวันรุ่งขึ้นโน่น  จนบัดนี้การสืบ-สอบสวนก็ยังไม่ทราบว่าใครก่อเหตุ

          เมื่อต้นเดือนธันวาคม ๔๙ โดนอีกเจ้าครับ ใกล้เคียงกับหนก่อน แต่ต้นยางอายุ ๓ ปีเศษแลวครับ ยางรุ่นนี้หากถูกทำลาย จะปลูกซ่อมให้โตไม่ทันพวกแล้ว   เป็นของคนในหมู่บ้านเดียวกัน คราวนี้ชัดเจนว่ามันเดินข้ามภูเขาเตี้ยๆ มา ระยะทางประมาณ ๑ ก.ม.เศษ อยู่ฝั่งตรงกันข้ามของภูเขา(ภาษาใต้เรียก "ควน")  เป็นพวกที่คิดจะแบ่งแยกดินแดนปนอยู่ด้วยครับ ก็วันดีคืนดีพวกมันขับมอ-ไซค์ แล้วตะโกน "เอารัฐปัตตานีคืนมา" วัยรุ่นเป็นส่วนใหญ่ครับ ที่สังเกตได้อย่างหนึ่ง คือ มันจะก่อการร้าย (ไม่ใช่ก่อความไม่สงบ) ในคืนวันพฤหัสฯ

   บันทึกวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2550  วันก่อนก็โดนอีกรายแล้ว  เป็นคนในหมู่บ้าน  ห่างจากบ้านผมประมาณ 1 ก.ม.  เป็นหัวหน้าครอบครัวของสองครอบครัว  เป็นพี่กับน้อง  ผู้พี่อายุประมาณ 60 ปี  ข้องก็ไล่เลี่ยกัน  อาชีพที่เลี้ยงครอบครัวคือประมง  วางอวน ดักไซได้กุ้งได้ปลามาเลี้ยงครอบครัวไปวันๆ   31 มกราคม 2550 เวลาบ่ายสาม  ทั้งสองพี่น้องก็ปั่นจักรยานไปที่คลองซึ่งเรียกว่าอยู่ในดงโจรก่อการร้าย  จะลงเรือออกหาปลา  แต่โดนยิงด้วยอาวุธไม่ทราบชนิด (ตำรวจทราบแต่ชาวบ้านไม่ทราบ)  ผู้พี่ตายคาที่ ผู้น้องบาดเจ็บ  กรณีนี้ชัดเจนว่าไม่เคยบาดหมางกับใครมาก่อน  แต่เป็นเป้านิ่งและไร้อาวุธต่อสู้  โจรก่อการร้ายจึงทำได้อย่างง่ายดาย กลางวันแสกๆ ห่างจากร้านน้ำชาเพียง 50 เมตร  ซึ่งเมื่อไปสอบสวน เชื่อเหอะว่าไม่มีใครรู้เห็น  ความจริงมีรูปที่ถ่ายไว้ด้วยครับแต่อย่าลงเลย  เห็นแล้วหดหู่

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ทำนา ทำสวน ผลผลิตการเกษตร



ความเห็น (4)

ผมขอให้กำลังใจ ในสถานการณ์แบบนี้นะครับ

ขอส่งแรงใจไปช่วยพี่น้องชาวใต้ด้วยคนครับ  เรื่องตะปูเรือใบนี่ ผมเคยนั่งนึกเล่นๆ ว่าน่าจะมีวิธีป้องกันได้บ้างนะครับ เช่นเอายางบังโคลนที่แข็งๆ หน่อยมาติดหน้าล้ออาจจะเป็นช่วงใต้กันชน ติดให้เหนือพื้นเล็กน้อย หรือติดเสมอกับพื้น อาจจะพอช่วยดีดมันออกก่อนที่จะโดนยางได้นะครับ

ขอบคุณคุณจตุพร / เรื่องเรือใบ เจ้าหน้าที่ทดลองทุกวิธีแล้วครับ  ตั้งแต่ติดตั้งแม่เหล็ก - ใช้เครื่องปัดออกคล้ายเครื่องกวาดฝุ่นของกรมทางหลวงครับ  แต่มันรุงรังพอดูทีเดียวแหละ  แต่มันไม่โดนทุกวันครับ  เห็นมีแต่ จนท. ที่ต้องต่อต้านกับการก่อการร้ายเท่านั้นที่ติดแล้วคุ้ม  ขนาดรถตราโล่ ยังไม่ติดตั้งเลยครับ

 

ผมว่าแก้ที่ต้นเหตุ ดูจะสมเหตุผลมากกว่า

เมื่อต้นเดือนธันวาคม ๔๙ โดนอีกเจ้าครับ ใกล้เคียงกับหนก่อน แต่ต้นยางอายุ ๓ ปีเศษแลวครับ ยางรุ่นนี้หากถูกทำลาย จะซ่อมไม่ทันแล้ว เป็นของคนในหมู่บ้านเดียวกัน คราวนี้ชัดเจนว่ามันเดินข้ามภูเขาเตี้ยๆ มา ระยะทางประมาณ ๑ ก.ม.เศษ ฝั่งโน้นภูเขาเป็นพวกที่คิดจะแบ่งแยกดินแดนปนอยู่ด้วยครับ ก็วันดีคืนดีพวกมันขับมอ-ไซค์ แล้วตะโกน "เอารัฐปัตตานีคืนมา" วัยรุ่นเป็นส่วนใหญ่ครับ ที่สังเกตได้อย่างหนึ่ง คือ มันจะทำงาน(ก่อการร้าย-ไม่ใช่ก่อความไม่สงบ) ในคืนวันพฤหัสฯ