ครูอ้อยมีความตั้งใจเป็นพิเศษที่จะนำความรู้มาถ่ายทอดให้กับนักเรียน  โดยเฉพาะห้องนี้ที่ครูอ้อยมีความรู้สึกว่า  น้อยเกินไปและไม่น่าจะปล่อยให้นักเรียนเสียโอกาส


ไม่ได้เหน็ดเหนื่อยอะไรมากนัก  เพียงแต่วันละ ครึ่งชั่วโมง  ในตอนเช้าที่นักเรียนได้เรียนเก็บเล็กผสมน้อย  หลายๆวันเข้านักเรียนจะได้เรียนจนเกิดความชำนาญและมีทักษะ




ไม่ได้หวังอะไรมากนัก  เพียงแต่ความตั้งใจเป็นเริ่มต้น  หลังจากที่ผ่านมา 2 ปีแล้วที่นักเรียนห้องนี้ขาดโอกาสที่จะได้เรียนรู้จากครูอ้อย




นักเรียนเริ่มคุ้นๆกับการเรียนแบบนี้  และพยายามที่จะมาให้ทันกับการเรียน  ยิ่งนานวันนักเรียนจะคุ้นและเคยชิน  พูดอะไรบอกอะไรนักเรียนจะเข้าใจได้ดียิ่งขึ้น  ซึ่งครูอ้อยก็ปรารถนาอยู่แล้ว


 


ขอบคุณท่านผู้ปกครองที่เ้ข้าใจว่า  ครูอ้อยต้องทำหน้าที่หลายอย่าง  แต่ไม่ได้ทอดทิ้งนักเรียนไปเลย  ยิ่งขาดหายไป  ยิ่งต้องเสริมเติมต่อให้นักเรียนเช่นกัน