ถอดบทเรียน : Happy ba...พี่นงนาท สนธิสุวรรณ


การเข้ามาสู่ประตูแห่งการเรียนรู้ Gotoknow แห่งนี้ ทำให้ผู้เขียนได้รู้จักพี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ใน ณ ที่แห่งนี้ พื้นที่ที่เป็นกัลยาณมิตร เป็นการแบ่งปันกันทั้งความรู้ ความสุข การได้รู้จักกัน มากมายนับไม่ถ้วน สำหรับบันทึกนี้ ผู้เขียนขอนำเรื่องที่ผู้เขียนอ่านแล้วโดนใจของ พี่นงนาท สนธิสุวรรณมาร่วมถอดบทเรียน ส่วนท่านอื่น ๆ เรียกว่าทั้ง ๓๑ บล็อกเกอร์ เมื่ออ่านแล้วก็ทำให้เห็นแนวคิด แง่มุมต่าง ๆ มากมาย เรียกว่า หลากหลายแนวคิด

ผู้เขียนจึงขอนำเรื่องที่พี่นงนาท เขียนเกี่ยวกับบันทึก เรื่อง แม่ผู้เป็นครูคนแรกของลูก ๆ และเรื่อง มรดกล้ำค่าจากพ่อ ซึ่งเมื่ออ่านแล้วทำให้ผู้เขียนมีความคิดว่า "คนเราเมื่อเกิดมาเป็นมนุษย์ อยู่ในสังคมแล้ว ไม่ว่าจะทำงานใด ๆ สิ่งที่สำคัญสำหรับตัวเรา นั่นคือ การไม่ลืมพระคุณของพ่อ - แม่ ครู อาจารย์คนแรกของเรา" ในบทความของพี่นงนาททำให้ผู้เขียนเห็นถึง "ความสำคัญ" และเห็นถึงความรัก ความอบอุ่นที่พ่อ - แม่ ของพี่นงนาทได้มอบให้กับลูกสาวของท่าน เป็นเรื่องง่าย ๆ ที่สังคมครอบครัวทุกครอบครัวสามารถทำกันได้ โดยการใส่ใจลงไป ทำให้เห็นถึงความรักที่บริสุทธิ์ที่พ่อ - แม่ มีให้กับลูก ๆ สำหรับมนุษย์เราแล้ว ไม่มีสิ่งใดล้ำค่ามากกว่า พ่อ - แม่ อีกแล้ว...ยิ่งยามที่ท่านมีชีวิตอยู่ เราควรตอบแทนพระคุณท่านให้มาก ๆ เรียกว่า "ยิ่งทำ ตัวเราก็ยิ่งได้" ได้ความดี ได้บุญ กุศล เพราะครอบครัวเป็นฐานแรกของการใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ เป็นฐานแรกของการที่จะทำให้สังคมเกิดสุขและความสงบ...ซึ่งความสุขในชีวิตสำหรับคนเรานั้นหากันได้ไม่ยาก ขึ้นอยู่กับที่ตัวเราร่วมกันสร้างให้มันเกิดขึ้นเอง...พ่อ - แม่เป็นต้นแบบในการสร้างหรือทำให้กับลูก ๆ ได้เห็นและจดจำ เพราะพวกเขาจะจดจำไปจนตาย...(คือ ถ้าพ่อ แม่ เป็นแบบอย่างที่ดี ลูก ๆ ก็จะจำและกระทำต่อ แต่ถ้าพ่อ แม่ เป็นแบบอย่างที่ไม่ดี ลูก ๆ ก็จะจดจำและกระทำต่อสิ่งไม่ดีนั้น เรียกว่า ลูกปูก็ย่อมเดินตามแม่ปูนั่นเอง)

ผู้เขียนจึงขอชื่นชมบันทึกของพี่นงนาท ในการที่พี่เป็นลูกที่ดีและสำนึกในคุณงามความดีของพ่อ - แม่ ที่มอบแต่สิ่งดีงามให้กับลูก ๆ เพียงเพื่อท่านต้องการให้ลูก ๆ ของท่านเป็นคนดีต่อตนเองและต่อสังคม...ขอชื่นชมบันทึกดี ๆ ค่ะ...