เมื่อคืน สลบไสล เพราะลุยขุดหลุมปลูกกล้วย และตัดต้นไผ่ ต้นยูคา ทำค้างแก้วมังกร
เช้านี้ ตื่นสาย คุณยายตื่นก่อน หน้าตาคุณยายสดใส แต่เขม้นมองลูกไม่วางตา
ทำการเช็ดตัว เปลี่ยนเสื้อผ้า บ้วนปากแล้ว ก็ยังไม่วางตา
" เอ...ที่นี่ที่ไหน " เอาหละสิ " หนูเป็นใคร" อั้ยย่ะ
"ยายจ๋า... บ้านยายงัย นั่นต้นมะค่าโมง เมื่อวานยังไปสวนกันเลย" เปิดหน้าต่างกว้างๆ ให้มองต้นไม้
ถามยายแล้วถามอีก นั่งมองหน้ากันใกล้ๆ และกอดคุณยายหลายรอบ
ก็ยังทำท่า เหมือนคุยกับแขก เรียบร้อยเชียว อดหยิบกล้องมาจับภาพไม่ได้

เมื่อสองปีก่อน แม่มีอาการแบบนี้บ่อย แต่ปรับเรื่องอาหาร อาการดีขึ้นเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์
วันนี้ หลังจากใช้ความพยายามหลายทาง ได้ข้อสรุปว่า ที่จำไม่ได้ เพราะลูกสาวไม่เคยไว้ผมยาวแบบนี้

และแล้ว คุณยาย ก็ยอมแพ้ แต่เราแม่ลูก ก็ยังคง สนทนาพาทีกันอย่่าง "มีความสุข" เช่นเคย
สองพี่น้องคู่นี้ คือคู่ที่เลือกให้อยู่เป็นเพื่อนคุรยาย อีกสามชีวิต หลานสาวขอไปไว้ที่ร้าน
ยามเช้า หลังจาก กินข้าวไข่เจียวแล้ว ทั้งคู่ จะพากันมาอาบแดดที่มุมนี้เสมอ
หันซ้ายหันขวา หันหน้าหันหลัง
บางวัน ก็เล่นตีลังกากันตลอด บนสนามกีฬา สองเตียงเราแม่ลูก
"สุขแรก" ยามเช้าของเรา แม่ลูก คือการได้รับแดดอ่อนๆ ในห้องนอน ผ่านหน้าต่าง
ผู้เขียน มักเขียนหรืออ่่านหนังสือ หรือฟังธรรมพร้อมกับแม่ในช่วงเวลานี้ ประมาณหนึ่งถึงสองชั่วโมง
เป็น "สุขสองชั้น" ด้วยการทบทวนตน บางวันก็ นำพิษออกด้วยการดีท๊อกซ์
เจ็ดโมง เป็นเวลาเดินทาง พร้อมเจ้าปุ๊กกี้ เพื่อซึมซับ "สุขสีเขียว" ณ ท้องทุ่ง บ้านนาเรา
แวะชมผลงาน การขุดหลุมปลูกกล้วยกันก่อน ปุ๊กกี้ ยินดีเป็นนางแบบตลอดเวลา
น้องแก้วมังกร ต้นนี้ "สู้ สู้" ผ่านแล้งมาได้ แข็งแรงทีเดียว
สุขใจได้ชมชื่น ธรรมชาติเสกสรร แก้วมังกรดอกแรก ฝีมือเด็กน้อย ปรากฏโฉมแล้ว
มุมมองในกรอบ สองชั้น... ผ่านไกล ถึงปลายฟ้า ...
"ชื่นชม" ผล(จากแรง)งานเล็กๆ ก็ได้เวลาทอดตา ผ่านทุ่งเขียวขจี...ชื่นใจ...
มุมวอร์มอัพ ด้วย "ดนตรีบำบัด" ก่อนออกวิ่ง เจ้าปุ๊กกี้ หมอบเชียร์
สุข(บริหาร)กาย ... ขยายทรวง...
การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ก่อนจะออกดอกออกผล ก็เกิดเป็นต้นขึ้นมาก่อน :))
"ต้นตะขบ" จาก กัลยาณมิตร คุณน้อย น้ำพอง พร้อมเมล็ดผักหวานป่า ลงดินเรียบร้อย
หลังทานอาหาร เป็นช่วงเวลาแห่ง "ความสุขจากการเรียนรู้" หน้าจอ
และเป็นปกติ ที่เพื่อนๆ ก็นัดกันมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันที่มุมนี้ เช่นกัน :)

หลากหลายลีลา

อะ อะ อย่า อย่าแหย่ สุนัขง่วง
ไม่ลงมา จะเลื่อยขาเก้าอี้หละ ฮ่า

ดิ่งพสุธา ลงมาหากัน ตามเสียงเรียกร้อง
ปุ๊กกี้ ยังดูแลตนเองไม่เสร็จ
ปุ๊กกี้ จะเชียร์มุมไหน
พักเหนื่อย
ตกเย็น ปลีกวิเวก กันคนละมุม :)
ช่วงเย็นวันนี้ ถางหญ้ารอบต้นแก้วมังกร ในสวนข้างบ้าน
ตักปุ๋ยเทศบาล ผสมน้ำเข้มๆรด ก่อนจะขนดิน ไปถมเพิ่มกอละสองถัง
เป็นช่วงเวลาของความสุขจากการ "พักจิตพักใจ" อยู่กับต้นหมากรากไม้ กับดินกับหญ้า
จากช่วงเวลาเช้า....ถึงเย็น กิจกรรมแห่งความสุขเล็กๆ มีตลอดเวลาทีเดียว
ขอขอบคุณ บันทึกนี้ มากนะคะ ที่นำพา เก็บความสุขประจำวัน
สุขทั้งวันจริงๆค่ะ Happy Ba ราตรีสวัสดิ์ทุกท่านนะคะ
...ชื่นชมบันทึกกิจกรรมที่ให้ความสุขนี้มากๆค่ะ...ขอบคุณค่ะ
ชอบค่ะที่บ้านก้เป็นแบบนี้ค่ะ
อ่านไป.....ยิ้มไป
มีความสุขมากค่ะ
ความสุขเล็กๆที่หาได้ไม่ยากนัก
สุข..อยู่ที่ใด....สุข...อยู่ที่ใด...( อิ อิ....เพลงโฆษณาร้านอาหารชื่อดังจาก
ทีวี).....ก็อยู่ที่ใจเรานี่แหละจ้ะ
ความสุข..เล็กๆ..หาก..กว้างใหญ่ไพศาลยิ่งนัก..สุขใจ....(ยายธี)
ชอบความสุขของคุณคะวันดินนะครับ
เป็นกำลังใจในการใช้ชิวิตให้กับคุณยายด้วยนะครับ
..
มองดูภาพท่านแล้ว ชีวิตนี้ ไม่ใช่เรื่องยากเลยนะครับ คุณตะวันดิน
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์
ดร. พจนา แย้มนัยนา
ผู้บันทึกตกกะใจไม่น้อย ที่ภาพคุณยาย ปรากฏที่หน้าแรกค่ะ :)
จะให้ภาพแก้วมังกร ชูก้าน สู้ สู้ กลายเป็นคุณยายสู้ สู้ แทนค่ะ :))
ขอบพระคุณมากๆค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ตะวันดิน...
ดูคุณยายแข็งแรงดีนะคะ(ท้องแขนย่นๆน่าจับจัง;)) ตอนเด็กชอบเล่นแขนย่นๆของย่าประจำ)
ต้นไม้ใบหญ้างอกงามแข่งกัน+คนขยันนำปุ๋ยวิเศษบำรุง ไม่นานคงได้ชวนชิม
ห้องปฏิบัติการ(ในจอ)บริวารให้กำลังใจรอลุ้นเพียบเลย..ดีนะแค่3ตัว ที่สวนเกือบๆจะ2โหล(ปิดไม่ทัน:)))
ฝนฟ้าเป็นใจ คนก็สบายกายได้ออกกำลัง ใจก่อเกิดสุขนะคะ...
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครู
Bonnie
เป็นภาพที่น่ารักน่าเอ็นดู ประจำบ้านประจำวันไปเลยหนะคะครู
จะผวาหน่อย ก็ตอนเขากระโจนจับจิ้งจกพาดจอคอมพ์ฯ นี่หละค่ะ
ที่บ้าน เจ้าปุ๊กกี้ ซุกใต้เก้าอี้หลับสบาย น้องเหมียวหมอบบนเครื่องซีพียู
ตกดึก ปิดไฟปิดห้องเรียน ทั้งสองก็ทยอยออกเดิน เข้าห้องนอนด้วย และประจำที่บนหัวนอน :)
มีรอยยิ้ม มีความสุขเล็กๆน้อยๆกับรอบข้างตลอดไปเช่นกันนะคะคุณครู
ขอบคุณมากค่ะ (ภาพนอนเฝ้าหน้าจอรอกันค่ะ เครื่องชาร์ต MP4 ตีลังกาห้อยร่องแร่งเลย)
สวัสดีค่ะคุณพิชัย
พ.แจ่มจำรัส
สุขเล็กๆ ที่ปล่อยผ่าน ประจำวัน ขยันบันทึก...น้อยไปหน่อยค่ะ :)
ขอบคุณมากนะคะ
สวัสดีค่ะ
คุณมะเดื่อ
สุข...อยู่ที่ใด...สุข...อยู่ที่ใจ...
ขอบพระคุณมากหลายค่ะ
สวัสดีคเจ้าค่ะคุณ
ยายธี
ความสุข..เล็กๆ..หาก..กว้างใหญ่ไพศาลยิ่งนัก..สุขใจ....
ขอบพระคุณมากเจ้าค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ
แสงแห่งความดี
ฟื้นคืนมาเมื่อวานแล้วค่ะ คุณยายบอก จำ(ดวง)ตาได้แล้ว :)
ตอนบ่าย คุณยายหัวเราะหึหึ จำได้ทั้งตัวหละ ๕๕
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะสาว
น้อย น้ำพอง น้องหล่า
พี่สาวทำการขุดหลุม จะสั่งท่อมาฝังไว้เก็บปุ๋ยเทศบาล ที่เนินผักหวาน
แต่คิดได้ว่า ทำงานซ้ำซ้อน ใช้แรงงานเราตักใส่ถังเข็นไปรดเลยดีกว่า
ต้นไม้ใบหญ้า... พอออกไปที่เนิน กลับมาที่สวนข้างบ้าน อั้ยย่ะ จะกลายเป็นดงอีกแล้ว :)
น้องเหมียว ไม่นัวเนียมากเหมือนแม่เค้า นั่นนั่งสวดมนต์ ยังขึ้นไปหมอบบนตัก
หมอบบนโต๊ะหน้าจอ เวลานอนตะแคง เธอยังมีความสามารถพิเศษ ปีนไปหมอบด้านข้างเราอีกแน่ะ
พอมีลูก ชักเริ่มเข้าใจมนุษย์มังนะ ๕๕ ลูกกวนตลอด จะขอกินนม เธอหนีไปหมอบบนขื่อ ยังตามไปนิ :)
ขอบคุณหลายเด้อหล่า (ภาพเนินผักหวานป่า ตะขบเก้าต้น เมล็ดผักหวานป่าใต้ดิน สามสิบหกเมล็ดจ้า)
ดูแล้วมีความสุข มีทั้งน้องหมาและน้องแมว ชอบทุ่งนาเขียวๆครับ
ขอบคุณมากค่ะอาจารย์
ขจิต ฝอยทอง
ภาพนี้ วันนี้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ
รอบตัวมีแต่สิ่งน่ารักนะคะ มีความสุขจริงๆ
ชอบหน้าคุณยายสงสัยมากเลยค่ะ ความสุขมีรอบตัวจริงๆ ขอบคุณที่นำมาแบ่งปันนะคะ
ไม่เห็นด้วยกับชื่อของบันทึกนี้ค่ะ "ความสุขเล็กๆ"
ควรเปลี่ยนเป็น "ความสุขล้นเหลือ" มากกว่าค่ะคุณ Tawandin
สวัสดีค่ะคุณ
พอใจ
เพื่อนบ้านแซวน้องปุ๊กกี้ ว่าจะอยู่กินเจซะแล้ว มาขลุกอยู่ตลอดเลยค่ะ
รู้จักกันวันแรก มาร้องหงิงๆอยู่หน้าประตูห้อง เข้าสวนโดนจอบลงกลางกระหม่อม
ได้แผล เข็ด ไม่กล้าเข้าสวนหลายวัน ไม่นาน ก็มาเหมือนเดิม
ขอบคุณมากนะคะ