GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

สภาวะขาดความรักแท้ (Non-Actually Love Syndrome)

"ความรักจากพ่อและแม่แบบใกล้ชิดเป็นระยะเวลานาน"

ปัญหาสังคมในปัจจุบันนั้นนับวันยิ่งดูซับซ้อน สับสนและยากเกินกว่าที่จะแก้ไข

ปัญหาต่าง ๆ เหล่านั้นทั้งในอดีต ปัจจุบันและอนาคตมีต้นเหตุที่เกิดจากปัจจัยต่าง ๆ มากมาย

และปัจจัยสำคัญอย่างหนึ่งที่ทำให้เกิดปัญหาสังคมในปัจจุบันนั้น ก็คือ หลาย ๆ คนในหลาย ๆ ช่วงอายุกำลังตกอยู่ในสภาวะ "ขาดความรักแท้ (Non-Actually Love Syndrome : NALS)"

ความรักแท้ที่ตัวกระผมเองขออนุญาตกล่าวถึงและนิยามไว้นั้นนั่นก็คือ "ความรักจากพ่อและแม่แบบใกล้ชิดเป็นระยะเวลานาน"

จากการเปลี่ยนแปลงไปของวิถีการดำเนินชีวิตของคนไทยในสังคม ประกอบกับการพัฒนาประเทศ เศรษฐกิจและสังคมตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เป็นเหตุที่ส่งผลทำให้วิถีชีวิตของคนไทย จากเดิมที่อยู่กันเป็นแบบครอบครัวใหญ่ เปลี่ยนแปลงมาเป็นครอบครัวแบบเดี่ยวมากขึ้น

ประกอบกับการพัฒนาเศรษฐกิจรวมศูนย์ซึ่งทำให้ความเจริญกระจุกตัวตามหัวเมืองใหญ่ ๆ และจังหวัดสำคัญตามภาคต่าง ๆ ทำให้มีการอพยพเคลื่อนย้ายแรงงานจากท้องถิ่นเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการอพยพและเคลื่อนย้ายของเด็กและเยาวชนที่อยู่ภายใต้ชื่อของนักเรียนและนักศึกษา

การมีชีวิตและการเจริญเติบโตนั้น จะให้สมบูรณ์ได้ในชีวิตของคนเราทุกคนจะต้องมีการเรียนรู้ และระบบการเรียนรู้แบบธรรมชาติตามรูปแบบหรือวิถีที่สำคัญที่สุดก็คือ การถ่ายทอด ผ่องถ่ายรูปแบบชีวิตจากพ่อและแม่สู่ลูก ถ่ายทอดกันเป็นทอด ๆ ทั้งภาษา วิถีชีวิต ประเพณี วัฒนธรรม ความรู้ ปัญญา ซึ่งการถ่ายถอดนั้นเป็นการถ่ายทอดที่อยู่บนพื้นฐานของความรักซึ่งเป็นความรักอันบริสุทธิ์และประเสริฐที่สุดเหนือกว่าความรักอื่นใด เป็นการถ่ายทอดที่มีเหตุและมีผล โดยมิมีผลประโยชน์อื่นใดมาเคลือบแคลงแอบแฝงนอกจากความรักแท้แต่เพียงอย่างเดียว

โดยเมื่อรูปแบบการดำเนินชีวิตของคนส่วนใหญ่ในสังคม ตั้งแต่ชีวิตวัยเด็ก ๆ แบเบาะ ขาดความสัมพันธ์และประสบกับสภาวะ NALS นี้แล้ว ก็จะทำให้รูปแบบพันธุกรรมความรักในสังคมเกิดปัญหาขึ้นมาอย่างทันทีทันใด

ทุกอย่างเป็นวัฏจักร หมุนเวียน เปลี่ยนไป ซ้ำแล้ว ซ้ำอีก

เมื่อเริ่มเข้าอนุบาล หรือประถมศึกษา ด้วยความบีบรัดทางเศรษฐกิจและแรงบีบต่าง ๆ จากสังคม เด็กหลาย ๆ คนอาจจะต้องอยู่กับ "พี่เลี้ยง" และดื่มนมจากขวดแทนที่จะเป็นน้ำนมแม่ ช่วงชีวิตแรกของคนเรานั้นเป็นช่วงชีวิตที่สำคัญที่สุด

อีกหลาย ๆ คนมีชีวิตอยู่ใน Nursery ตั้งแต่วัยสองถึงสามขวบ หรืออาจจะเข้าสู่รูปแบบการฝากเลี้ยงนอกระบบตั้งแต่หมดระยะเวลาลาคลอดตามกฎหมายกำหนด

หรือหลาย ๆ คนอาจจะต้องมีชีวิตอยู่ในโรงเรียนประจำ แปดเดือนกับโรงเรียน มีแค่ 4 เดือนเท่านั้นที่จะได้สัมผัสกับความรักแท้ หรืออาจจะน้อยลงถ้ามีการเรียนพิเศษ เพื่อแข่งขันในการสร้างพื้นฐานเพื่อเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัย

เด็กอีกหลาย ๆ คนอาจจะการแข่งขันทางด้านการศึกษาและการประกอบอาชีพในอนาคต การส่งเด็กเข้าไปเรียนในโรงเรียนใหญ่ ๆ ในกรุงเทพฯและจังหวัดที่มีชื่อเสียง โดยใช้ชีวิตอยู่กับญาติ หอพักปิดและหอพักเปิด

และโดยเฉพาะในช่วงหัวเลี้ยงหัวต่อของชีวิต "วัยรุ่น" ในช่วง 4 ปีของการเรียนมหาวิทยาลัย สภาวะ NALS นี้เป็นช่วงที่โรคนี้เกิดขึ้นอย่างรุนแรงมากที่สุด

เมื่อการใช้ชีวิตและดำเนินชีวิตที่ต้องอาศัยอยู่แบบตัวคนเดียวภายในหอพักทั้งในและนอกมหาวิทยาลัย เมื่อเกิดความเหงา ซึมเศร้า ปัญหาทั้งการเรียนและสภาพรอบด้าน ธรรมชาติของคนเราก็จะวิ่งเข้าหา "ความรัก" แต่ความรักที่ได้กลับมานั้นก็จะเป็นความรักเทียมหรือความรักที่แอบแฝงด้วยผลประโยชน์  หรืออาจจะเป็นความรักที่ได้จากผู้ประสบสภาวะ NALS เช่นเดียวกัน การได้ความรักและการเติมเต็มสิ่งที่ขาดเกิดขึ้นคู่แล้วคู่เล่า ที่นำมาซึ่งปัญหาสังคมต่าง ๆ มากมาย

เมื่อเรียนจบก็เข้าสู่สภาวะการแข่งขันทางด้านตลาดแรงงาน ตลาดที่อยู่ในมือของนายจ้าง ซึ่งจะต้องแข่งขันกับบัณฑิตหรือแรงงานต่าง ๆ จากทั่วประเทศ ทุกคนก็มุ่งหวังที่จะเข้าสู่บางกอกหรือนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่

เมื่อทำงานไปสักพัก หลาย ๆ คนก็ได้เริ่มพบกับคู่ครอง แต่งงาน และมีลูก ทั้งงาน เงิน และที่พักอาศัย อาจจะไม่เอื้ออำนวยกับชีวิตเล็ก ๆ

ดังนั้นเด็ก ๆ ถูกนำไปฝากตากับยายเลี้ยงที่บ้าน โดยพ่อและแม่ทำงานอยู่ในโรงงานอุตสาหกรรมอยู่ในเมืองใหญ่ ซึ่งพ่อและแม่ที่ทำงานอยู่ในโรงงานอุตสาหกรรมนั้นก็ใช้ชีวิตอยู่แบบครอบครัวเดี่ยว ซึ่งอาจจะส่งผลทำให้การดำเนินชีวิตคู่นั้นระหองระแหงนำไปสู่การแยกทางกันมากขึ้นตามสถิติต่าง ๆ ที่พบอยู่ในปัจจุบัน

สภาวะขาดความรักแท้ (NALS) นี้เกิดขึ้นเป็นวัฏจักร

บางชีวิตประสบกับสภาวะตั้งแต่วัยเด็ก บางคนประสบกับชีวิตในช่วงวัยรุ่น บางคนประสบในช่วงเริ่มทำงาน บางคนประสบในช่วงการแต่งงานแล้วแยกครอบครัว

แล้วในช่วงชีวิตใดล่ะ เราถึงจะมีโอกาสสัมผัสกับ "ความรักแท้แบบใกล้ชิดเป็นระยะเวลานาน"

ถ้าชีวิตถูกห่อหุ้มด้วยความรักแท้ ชีวิตก็จะแข็งแรง

ถ้าชีวิตดำเนินอยู่บนความรักแท้ ชีวิตก็จะแข็งแกร่ง

ถ้าชีวิตมีความรักแท้คอยทะนุถนอมและประคับประคอง ชีวิตก็จะยิ่งแข็งแรง

ถ้าทุกชีวิตได้ให้และได้มีความรักแท้ ทุกชีวิตและสรรพสิ่งในโลกนี้ก็จะสวยงามและมีแต่ความศานติสุข

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 53973
เขียน:
แก้ไข:
ดอกไม้: 1
ความเห็น: 7
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ

ความเห็น (7)

  • รักเทียมที่แอบแฝงด้วยผลประโยชน์เป็นเรื่องที่น่ากลัวมากค่ะ
  • ไม่อยากให้มีสภาวะขาดรักแท้เกิดขึ้นในสังคมเลยค่ะ
  • เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ

ผมขอชื่นชมคุณเขียนมีเหตุผลดีน่าฟังครับ

ในมุมของผมมองว่า...รักแท้คือรักตนเอง...

จึงมีคำกล่าวว่า  ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน...

บันทึกนี้โดนใจจังค่ะ อ่านแล้ว"อึ้ง" พูดไม่ออกเลยค่ะ...

จบอย่างสวยสดงดงาม และสมบูรณ์แบบค่ะ ขอชื่นชมด้วยคนค่ะ

 ชอบคำถามทิ้งท้าย...แล้วในช่วงชีวิตใดล่ะ เราถึงจะมีโอกาสสัมผัสกับ "ความรักแท้แบบใกล้ชิดเป็นระยะเวลานาน"

 นั่นสิคะ...คงต้องหาคำตอบ ทำให้ฉกคิดไปอีกว่า หากเราได้รู้ว่า "ความรักแท้แบบใกล้ชิดเป็นเวลานาน" ช่วงวัยใดคนต้องการมากที่สุด ซึ่งที่แน่ ๆ คนมีความแตกต่างกันในความต้องการ ทั้งช่วงจังหวะเวลา ปริมาณความมากน้อย แล้วช่วงวัยใดละที่คนเราต้องการ "ความรักแท้แบบใกล้ชิดเป็นระยะเวลานาน" มากที่สุด เมื่อได้คำตอบ...เราน่าจะหยิบยื่นให้เขาตามช่วงวัยนั้น เพราะมองว่าทุกคนต่างมีภาระด้วยกันทั้งสิ้น เพื่อปากเพื่อท้อง เพื่อสังคม เพื่อ......อะไรหลาย ๆ อย่าง จึงทำให้สังคมขาดความรักลงทุก ๆ วัน

ทดท้อใจจัง...ฮ้าย!! คงต้องช่วย ๆ กันแก้นะคะ ขอบคุณค่ะสำหรับบันทึกดี ๆ อีกแล้วครับท่าน

ได้เข้ามาอ่านบทความของคุณด้วยความตั้งใจที่ตอบขอบคุณที่แวะเข้ามาเยี่ยมชมบ๊อกของ PR KPRU.  พอได้อ่านแล้วมีความรู้สึกว่าผู้เขียนน่าจะเป็นผู้ท่านประสบการณ์คือมองเห็นความผันแปรแห่งสัจธรรมมามากกว่ารูปที่ขึ้นโพสไว้  ขอชื่นชมในมุมมองและวิธีการนำเสนอ  ต่อไปคงต้องแวะเข้ามาบ่อยๆ

     อ้อ...  แล้วอย่าลืมลองอ่านบทความเรื่องเล่าจากต่างแดนที่เรานำมาลงให้อ่านกันนะคะเป็นเรื่องแบบเบาๆ  สบายๆ  แต่ก็สะท้อนให้เห็นถึงวิถีการดำเนินชีวิตของเพื่อนบ้านเรา  บางทีอ่านแล้วอาจจะยังอมยิ้มไปด้วยก็ได้

                                                              แม่พลอย

                                                           PR  KPRU.

  • เรื่องรักแท้ในคืนหลอกหลวง ...  ไม่ใช่ครับ  เรื่องนี้ผมเองก็มีความรู้สึกเหมือนกัน  แต่ในด้านของสังคมปัจจุบันกับดีต โลกเปลี่ยนไปมาก  การศึกษาเดี๋ยวนี้ทำให้คนออกจากชุมชน เมื่อเรียนจบแล้วก็ไปหางานดี ๆ ทำ  ทิ้งพ่อแม่ คนแก่ให้อยู่ตามลำพัง
  • ไม่ต้องอื่นไกล  สำหรับตัวผมเองต้องจากพ่อแม่มาทำงานอีกจังหวัดหนึ่ง ระยะทางก็ไกล นาน ๆ จะไปเยี่ยมพ่อแม่ซักครั้ง
  • มาจนถึงวันนี้  สิ่งที่เราเคยทำ สิ่งที่เราเคยเป็นกำลังจะย้อนกลับมาหาตัวเรา  ลูกชายคนโตผม กำลังจบ ม. 6  ปีหน้าต้องไปเรียนมหาวิทยาลัย
  • อาจจะเป็นที่จังหวัดเชียงใหม่ หรือกรุงเทพฯ  พอจบแล้วก็ต้องไปทำงานที่อื่น  เราก็ต้องอยู่กับคนที่บ้าน
  • ดังนั้น บ้านเมืองของเราควรจะหันมาพัฒนาในด้านการสร้างความเจริญให้กับท้องถิ่น ให้เด็กรุ่นหลังมีความรักท้องถิ่น รักชุมชน มากกว่าที่จะหวังเพียงเพื่อให้มีรายได้สูง ๆ แต่ขาดความสัมพันธ์ที่อบอุ่นกันในครอบครัว
  • ผมขอยกย่องอาจารย์ในเรื่องของความคิดเกี่ยวกับการตอบแทนบุญคุณ การดูแลพ่อแม่เป็นอย่างดี  น่าชื่นชม ครับ