วิ่งคนเดียววันนี้มีอุปสรรคพอสมควร ทั้งคนบ้าแก้ผ้าลงน้ำ ทั้งเด็กวัยรุ่นมั่วสุมนั่งสูบบุหรี่ ต้องเลี่ยงต้องหลบกันพอประมาณทีเดียว
แต่พอเริ่มมีคนมาวิ่งมาเดิน อุปสรรคก็หนีหายกันออกไป ทำให้การวิ่งครั้งนี้เล่นเอานับกิโลเมตรไม่ถูก แต่กะเอาว่าต้องวิ่งให้ได้ไม่ต่ำกว่า 50 นาที
Because running is cheaper than therapy!
And running is under your control -- you can choose when, where and how much, ...
Therapy is not.
;-)
แหมอยากเป็นเพื่อนวิ่งกับอาจารย์จันจังเลยค่ะ
สู้ สู้ ค่ะ
.ใช่ค่ะ
สวัสดีเจ้าค่ะ..อาจารย์จันท์..อาจารย์..รู้จัก..Forest Gum.ไหมเจ้าคะ.อีตาคนนี้..แกวิ่งไม่หยุด..สามปี..(เป็นหนังอเมริกันเรื่องหนึ่งทอมแฮงส์เล่น.."ตอนนั้นยังหนุ่มฟ้ออ้ะะ..อิอิ..)..ยายธี
เป็นหนังเรื่องโปรดมากค่ะยายธี ดูมาหลายรอบต่อหลายรอบ ขอบคุณมากที่ทำให้นึกถึงอีกครั้งค่ะ
ครูอิงมาวิ่งด้วยกันค่ะ เทคนิคเพื่อเป้าหมายการวิ่ง 5 กม.
อูยยย วิ่งตั้ง ๕๐ นาทีเลยเหรอคะ สู๊ดยอดค่ะ
อาจารย์สู้ๆค่ะเดี๋ยวก็ถึงจุดหมายแล้วค่ะ
เห็นด้วยค่ะอาจารย์