ผมมีโอกาสเดินทางร่วมคณะไปยังประเทศมาเลเซีย  ประเทศเพื่อนบ้านของเรา  การเดินทางไปครั้งนี้เป็นเพราะ


การไปในนามคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์  มหาวิทยาลัยทักษิณ  ในนามอาจารย์สายสังคมศาสตร์  ที่ต้องการทำวิจัยร่วมระหว่างอาจารย์สองแผ่นดินนี้ที่เน้นการวิจัยเกี่ยวกับคนสยามในรัฐตอนเหนือของประเทศมาเลเซีย 


ยามเช้าเมื่อเราเข้าเขตแดนมาเลเซียไปแล้ว  ก็หาข้าวเช้าทานกัน  ในความรู้สึกเมื่อทานอาหารนั้นมีรสจืดมาก  ไร้เผ็ด  เค็ม  ดูอาหารเน้นจืดกับมัน ๆ ทอด ๆ ไปในทางอาหารแบบวัฒนธรรมจีน

หลังจากเราแลกเหรียญเปลี่ยนเงินบาทเป็นเงินริงกิตของมาเลเซียแล้ว  ออกเดินทางไปตามถนนสายหลักมุ่งตรงไปยังเกนติ้ง  สังเกตุระหว่างเส้นทางที่ผ่านไป  ถนนในประเทศนี้สะอาดมาก  รถวิ่งเป็นระเบียบ  รถช้าวิ่งด้านซ้าย  และทางซ้ายสุดเป็นรถมอเตอร์ไซค์ล้อโต ๆ ประเภทวิ่งแซงรถยนต์ขณะวิ่งประมาณความเร็ว  130  ได้สบาย ๆ   ตรงเกาะกลางถนน  เขากั้นด้วยรั้วเหล็กไม่กว้างดีมาก  ถ้าเกาะกลางถนนกว้างจะเป็นอุปสรรคถ้ารถเยอะ ๆ  หลบหลีกไม่ได้

เราถึงเวลาพักทานเข้าเที่ยงวันกันอีกครั้ง

เราหยุดพักทานอาหารกันที่

เมืองอีโปในประเทศประเทศมาเลเซีย  ในเมืองนี้มีแหล่งน่าเดินทางไปเที่ยวชมด้านวัฒนธรรมทางศาสนา  ดังนั้นเมื่อ

เราทานอาหารเที่ยงวันกันแล้ว  จึงไปไหว้พระเอาบุญกันหน่อย


ภายในถ้ำพระมีศิลปกรรมฝาผนังน่าสนใจยิ่ง


ทดสอบสมรรถนะทางร่างกายขึ้นไปยังยอดเขาเมืองอีโป


เห็นวิวของเมืองอีโป


<p>วาว ๆ เป็นถ้ำพระทางพระพุทธศาสนาสายมหายานที่น่าสนใจยิ่ง  เมื่อเข้าไปในถ้ำพระแห่งเมืองอีโปนี้  สิ่งหนึ่งที่สกิดใจคือ  แสงธรรมทางพระพุทธศาสนายังคงส่องนำทางชีวิตให้คนดีทำดีมีเส้นทางเดินแห่งชีวิตที่ดี</p>

ส่วนการบริหารจัดการภายในถ้ำมีข้อสังเกตุว่า  เริ่มมีธุรกิจเข้ามาแสวงหาเงิน  แม้แต่การขึ้นบันไดไปยังยอดเขาเมืองอีโปเองต้องเสียค่าผ่านทางขึ้นไป  ผมอยากจะบอกว่า  การทำบุญที่ใด ๆ ไม่ควรกำหนดว่าจะทำเท่านั้นเท่านี้  จะทำบุญต้องตามแต่ศรัทธาของคนที่จะทำบุญไงละครับ

</span>