บางเสี้ยวของบทกวี สู่ดนตรี-เพลงชีวิต (6) "บทกวีที่ตามหา"อีศาน"


บทกวี  : อีศาน 

บทประพันธ์  :  นายผี   อัศนีย์ พลจันทร์ 



ในฟ้าบ่มีน้ำในดินซ้ำมีแต่ทราย 

น้ำตาที่ตกรายก็รีบซาบบ่รอซึม 

แดดเปรี้ยงปานหัวแตกแผ่นดินแยกอยู่ทึมทึม 

แผ่นอกที่ครางครึมขยับแยกอยู่ตาปี 

มหาห้วยคือหนองหานลำมูลผ่านเหมือนลำผี 

ย้อมชีพคือลำชีอันชำแรกอยู่รีรอ 

แลไปสะดุ้งปราณโอ้ ,อีสาน,ฉะนี้หนอ 

คิดไปในใจคอบ่ค่อยดีนี้ดังฤา 

พี่น้องผู้น่ารักน้ำใจจักไฉนหือ? 

ยืนนิ่งบ่ติงคือจะใคร่ได้อันใดมา? 

เขาหาว่าโง่เง่าแต่เพื่อนเฮานี่แหละหนา 

ฮักเจ้าบ่จาง,ฮา! แลเหตุใดมาดูแคลน

 เขาซื่อซิว่าเซ่อผู้ใดเน้อนะดีแสน 

ฉลาดท่านเทียมผู้แทนก็เห็นท่าที่กล้าโกง 

กดขี่บีฑาเฮาใครนะเจ้าจงเปิดโปง 

เที่ยววิ่งอยู่โทงโทงเที่ยวมาแทะให้ทรมาน

 รื้อคิดยิ่งรื้อแค้นละม้ายแม้นห่าสังหาร

 เสียตนสิทนทาน ก็บ่ได้สะดวกดาย 

ในฟ้าบ่มีน้ำในดินซ้ำมีแต่ทรา ย 

น้ำตาที่ตกรายคือเลือดหลั่งลงโลมดิน 

สองมือเฮามีแฮงเสียงเฮาแย้งมีคนยิน 

สงสารอีศานสิ้นอย่าทรุด,สู้ด้วยสองแขน 

พายุยิ่งพัดอื้อราวป่าหรือราบทั้งแดน 

อีศานนับแสนแสนสิจะพ่ายผู้ใดหนอ ?


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน อิงจันทร์ลานเพลง ดนตรี กวี ศิลป์



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครูอิง ที่นำบทกวีเก่าๆมาให้รำลึก...

เขียนเมื่อ 

กวีเก่าคุณค่าแห่งการอนุรักษ์..เพื่อลูกหลานในวันข้างหน้า

เขียนเมื่อ 

เพลงไพเราะครับ ครูอิง