การละเล่นต่าง ๆ ของเด็ก ๆ ในสมัยก่อนนั้น ล้วนแล้วแต่ สร้างความรู้ ฝึกทักษะ และ ฝึกฝนสติปัญญา รวมทั้งสร้างความสามัคคีในหมู่คณะ อีก ทั้งการละเล่นหลาย ๆ อย่าง ยังมีประโยชน์ต่อกล้ามเนื้อ เพราะเป็นการออกกำลังกายโดยตรง



อ่านบันทึก " เรียน ๆ เล่น ๆ ก็เป็นสุข " ของคุณพิชัย แล้ว 

ทำให้หวนนึกไปถึงการละเล่นต่าง ๆ ในสมัยเด็ก ๆ ที่เมื่อ

นึกคิดในตอนนี้แล้ว ทำให้รู้ว่า การละเล่นต่าง ๆ ของเด็ก ๆ 

ในสมัยก่อนนั้น ล้วนแล้วแต่ สร้างความรู้ ฝึกทักษะ และ

ฝึกฝนสติปัญญา รวมทั้งสร้างความสามัคคีในหมู่คณะ อีก

ทั้งการละเล่นหลาย ๆ อย่าง ยังมีประโยชน์ต่อกล้ามเนื้อ

เพราะเป็นการออกกำลังกายโดยตรง





ตัวอย่างการเล่น   " ลูกข่าง "  ที่เป็นการเล่น

ยอดนิยมของเด็กชายในชนบท  แม้ลูกข่าง จะเป็นของเล่น

ที่เสี่ยงกับการเกิดอันตรายอยู่มาก  แต่ก็ฝึกให้เด็กเกิด

ทักษะในหลาย ๆ ด้าน  เช่น การคิดคำนวณในการที่ทำลูก

ข่างให้มีขนาดพอดีกับการปาไปแล้วหมุนได้เป็นอย่างดี  

การคำนวณระยะทาง และน้ำหนักในการปาลูกข่าง  และการ

ใช้สายตาในการคาดคะเนเป้าหมายในการปา  นอกจากนี้

ยังได้งานด้านศิลปะ ในการที่จะทำลูกข่างให้สวยงามอีก

ด้วย   


อีกประการหนึ่ง ในการเล่นลูกข่าง เด็ก ๆ ต้องเล่นกันหลาย 

คน  การตั้งกติกาในการเล่น เป็นการยอมรับ และเคารพใน

กติกา  กฏเกณฑ์ ที่กลุ่มได้กำหนดขึ้น นับเป็นการฝึกให้

รู้จักการยอมรับในการแพ้ หรือ ชนะ เป็นการปลูกฝังพื้นฐาน

ของประชาธิปไตยเป็นอย่างดี




ส่วนการเล่น " ลูกปั่น "  ไม่อันตราย เพราะทำจากลูก

โพทะเล  กับไม้เสียบลูกชิ้น (อาจจะมีอันตรายจากไม้เสียบ

ลูกชิ้นบ้าง แต่ถ้าผู้ใหญ่ช่วยดูแลโดยตัดส่วนแหลมของ

ปลายไม้ออกหลังจากเสียบลูกโพทะเลแล้ว ก็จะปลอดภัยใน

การเล่น )  การปั่นลูกปั่นด้วยมือ ให้หมุนติ้ว ๆ และแข่งกันว่า

ของใครจะหมุนได้นานกว่ากัน เป็นการฝึกกล้ามเนื้อมือ นิ้ว 

และสมาธิ  การสร้างกติกาในการแข่งขันก็จะได้ประโยชน์

เช่นเดียวกับการเล่นลูกข่างเช่นกัน


ยังมีการเล่นอีกหลายอย่างของเด็ก ๆ สมัยก่อนที่คุณมะเดื่อ

จะย้อนอดีตเขียนถึงในบันทึกต่อ ๆ ไปจ้ะ


..............................................................................