ภาษาพาสนุก

อุกกาบาตตกผางข้างบาตรพระ

กำแหงผงะหน้าหงายเกือบตายแหง

ตากลมมาตากลมลมรังแก

แหนหวงแหนหนองน้อง….พี่ป้องเอง

เจอะคนทอดกฐินที่ตีนท่า

หลบเข้าป่ากระถินหนอก็โหรงเหรง

เหลงเห็นโคลงเรือโคลงเคลง

ชอบหมอเหวงมเหยงค์เล่นเป็นเสนา

เมื่อช่วงเช้าเข้าถ้ำเขาสามมุข

มุกดาสุกสีหมอกบอกเราว่า

เตรียมเหลาไม้ไว้แยงแทงเหรา

เคืองมันมาขี้ไว้เหมือนไข่มุก

เดินชนแผงแผลขาเป็นกากบาท

ใจแทบขาดบาดทะยักชักกระตุก

หลวงตาเรียกบิณฑบาตขยาดลุก

ผลคือจุกเพราะบ่วงบาศหลวงตา

กว่าจะเพลาเจ็บขาเพลาสาย

พอตอนบ่ายถ่อแพลงแช่ขา

เท้าก็แพลงแยงแย่ถ่อแพช้า

แพเหมาพระก็เหมาเราตะแบง

เห็นหน้าแหวงทอดแหแถลงน้ำ

นายท้ายทำท่าจะบอกแถลง

แหวงใหญ่ไม่ได้เรื่องมันเปลืองแรง

คว้าตะแกรงช้อนแหน….บอกแกลง


ผู้ประพันธ์ กร แก้วไทย

ธันวาคม พ..2540

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#กวี#กลอน#บทร้อยกรอง

หมายเลขบันทึก: 53779, เขียน: 08 Oct 2006 @ 11:20 (), แก้ไข: 22 Jun 2012 @ 07:45 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (1)

จะช่วยรวบรวมเพิ่มเติม