GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ภาษาพาสนุก

อุกกาบาตตกผางข้างบาตรพระ

กำแหงผงะหน้าหงายเกือบตายแหง

ตากลมมาตากลมลมรังแก

แหนหวงแหนหนองน้อง….พี่ป้องเอง

เจอะคนทอดกฐินที่ตีนท่า

หลบเข้าป่ากระถินหนอก็โหรงเหรง

เหลงเห็นโคลงเรือโคลงเคลง

ชอบหมอเหวงมเหยงค์เล่นเป็นเสนา

เมื่อช่วงเช้าเข้าถ้ำเขาสามมุข

มุกดาสุกสีหมอกบอกเราว่า

เตรียมเหลาไม้ไว้แยงแทงเหรา

เคืองมันมาขี้ไว้เหมือนไข่มุก

เดินชนแผงแผลขาเป็นกากบาท

ใจแทบขาดบาดทะยักชักกระตุก

หลวงตาเรียกบิณฑบาตขยาดลุก

ผลคือจุกเพราะบ่วงบาศหลวงตา

กว่าจะเพลาเจ็บขาเพลาสาย

พอตอนบ่ายถ่อแพลงแช่ขา

เท้าก็แพลงแยงแย่ถ่อแพช้า

แพเหมาพระก็เหมาเราตะแบง

เห็นหน้าแหวงทอดแหแถลงน้ำ

นายท้ายทำท่าจะบอกแถลง

แหวงใหญ่ไม่ได้เรื่องมันเปลืองแรง

คว้าตะแกรงช้อนแหน….บอกแกลง


ผู้ประพันธ์ กร แก้วไทย

ธันวาคม พ..2540

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): กวีกลอนบทร้อยกรอง
หมายเลขบันทึก: 53779
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 1
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (1)

จะช่วยรวบรวมเพิ่มเติม