GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

นินทาครูที่สอนตอนยังเด็ก

อีกสองเรื่องที่จำความได้  เกี่ยวกับคุณครูเริงฤดี  สอนภาษาอังกฤษ  วันแรกครูให้การบ้านนักเรียนไปทำที่บ้านและให้ท่องคำศัพท์มาด้วย  ผู้เขียนขยันมากเอาการบ้านไปท่องในมุ้ง  พอตื่นตอนเช้า  รีบมากจนลืมการบ้านไว้ในมุ้ง  พอมาถึงที่โรงเรียนไม่มีการบ้านส่งครู  คุณครูเริงฤดีจึงตี  คุณครูถาม  และผู้เขียนก็ตอบว่า  ลืมไว้ที่บ้านค่ะ   คุณครูไม่เชื่อ  และบอกกับผู้เขียนว่า  จะไปตามที่บ้านเย็นนี้  พอตกตอนเย็น  ผู้เขียนก็ไม่เห็นคุณครูเริงฤดีไปที่บ้านเลย   พอรุ่งเช้าคุณครูก็มาถามว่า  เมื่อวานไม่เห็นรอครูเลย  ผู้เขียนคิดว่าคุณครูจะเดินทางไปเอง  ไม่คิดว่าจะติดรถผู้เขียนไปด้วย  เลยถูกตี

คุณครูเริงฤดีเลยดุเอาอีก  วันนี้ก็มีอีกเรื่อง  ผู้เขียนนำลูกฝรั่งสุกมากินที่โรงเรียน  ตอนเช้ากัดไปหนึ่งคำ  กระดิ่งพอดีก็เลยเอาใส่ไว้ในโต๊ะ  ถึงเวลาเรียนวิชาภาษาอังกฤษที่คุณครูเริงฤดีสอน  ผู้เขียนสังเกตเห็นว่า  คุณครูหาวบ่อยมาก  อาจจะนอนดึก  สักครู่หนึ่งคุณครูก็ถามนักเรียนทั้งห้องว่า  นี่นักเรียนใครเอาฝรั่งสุกมากินที่โรงเรียน ผู้เขียนก็ยกมือ  คุณครูเริงฤดีเดินตรงมาหาผู้เขียนและพูด  ไหนอยู่ไหน  เหม็นจะตายอยู่แล้ว   แล้วคุณครูก็เอาไปวางไว้บนโต๊ะครู  พอกระดิ่งหมดเวลา  เป็นเวลาพักกลางวันพอดี  นักเรียนทุกคนออกไปจากห้องเรียน  รวมทั้งผู้เขียนด้วย  แต่ลืมไป  ยังไม่ได้เอาฝรั่งคืนมาเลย  ก็เลยกลับเข้าไปในห้องเรียนอีก  ผู้เขียนก็เห็นคุณครูเริงฤดี  นั่งหันหลังให้อยู่กำลังกัดแทะฝรั่งสุกนั้นอย่างอร่อย  ผู้เขียนเลยถอยหลังกลับไป  กลับไปบ้านตอนเย็นเล่าให้พ่อกับแม่ฟัง  พ่อกับแม่หัวเราะกันใหญ่  ผู้เขียนไม่รู้เหตุผลว่า  ท่านทั้งสองหัวเราะอะไรกัน  จนมาถึงทุกวันนี้จึงเข้าใจว่า  คุณครูเริงฤดี  กำลังตั้งท้องจึงอยากกินฝรั่งสุกนั้นเอง

อิอิ

ไม่มีความคิดเห็นใดใด  ครูอ้อยรักคุณครูทุกคนเสมอ  ถึงแม้ว่าจะตีเจ็บก็ตาม  และในปัจจุบันนี้  ครูอ้อยจึงไม่ตีนักเรียน  เพราะกลัวว่านักเรียนจะเอามานินทาในอินเทอร์เนตเหมือนกัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): teachersiriporndiary
หมายเลขบันทึก: 53736
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 17
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (17)

  • ฉงนตอน "ครูเริงฤดี" กินฝรั่ง (แหว่ง) เพราะกำลังตั้งครรภ์
  • ขำตอน "ครูสิริพร" ไม่ตีนักเรียน เพราะกลัวลูกศิษย์นินทาในอินเตอร์เน็ท..

 

 สวัสดีค่ะ  คุณ beeman

  • และมารู้ดีมาก  ตอนที่ครูสิริพรเองหิวฝรั่งสุกเพราะอะไร 
  • เวลาผ่านไป  ความรุ่งเรืองทางไอทีมากล้ำ  นักเรียนต้องนินทาครูได้แยบยลกว่าครูสิริพรทำอยู่นะคะ
  • ขอบคุณค่ะ  ขอบคุณเพลงกุ้ง กิตติคุณนะคะ
  • แล้วก็จะแอบถ่ายรูปนักเรียนตอนสอบเหมือนกันค่ะ  อิอิ

สวัสดีครับ คุณครูอ้อย

  • ผมก็รักคุณครูอ้อยเหมือนกันนะครับ ถึงครูอ้อยจะไม่ได้สอนวิชาอังกฤษให้ผม แต่ครูอ้อยก็ได้สอนวิชาการต่อสู้ชีวิตให้กับผมอย่างมากมาย
  • ผมเข้าใจความรู้สึกของอาจารย์ที่โดนนินทาดีครับ เพราะเมื่อกี้ผมก็เพิ่งนินทา อาจารย์ beeman ทางอินเตอร์เน็ทไปแหม็บๆ (จะบาปไหมเนี่ย 555+)

สวัสดีค่ะคุณชายสายเสมอ

  • ครูอ้อยเพียงแต่บอกว่าให้สู้ต่อไปอย่าไปกังวลกับการสอบที่ผ่านมา  การเรียนนั้นคือการมีชีวิตอยู่  สอบได้ไม่ได้เราก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป  รีบเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นใจและมั่นคง
  • ขอบคุณสำหรับความรักความอบอุ่นที่มอบให้ อ่านบันทึกแล้วจะเข้าใจชีวิตเข้าใจครูอ้อย
  • อาจารย์ beeman น่ารักเนอะ พูดน้อยแต่ต่อยมาก  ต่อยแม่น  และต่อยหนัก  ที่สำคัญเธอเลือกต่อยด้วยซี
  • ที่บ้านครูอ้อยเรียกว่านินทาหรือครับ
  • ที่บ้านผมเรียกว่าพูดถึงด้วยความเคารพ
  • ผมพูดถึงคนที่บ้านด้วยความเคารพอย่างนี้บ่อยๆ แม้จะบนเน็ตก็ตาม แล้วก็บอกคุณเธอให้มาตามอ่าน
  • เมื่อเป็นการพูดถึงก็เลยไม่มีคะแนนให้ก็ไม่ได้ทำข้อสอบนี่ครับ
  • เอ แล้วครูอ้อยจะพูดถึงใครด้วยความเคารพ บนเน็ตอีกนะ อยากรู้จัง

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณไมโต

  • ที่ครูอ้อยเขียนว่านินทาเพราะว่าเป็นเรื่องที่ค่อนข้างติดลบสำหรับครู
  • แต่ให้ข้อคิดกับผู้อ่านค่ะ  เช่นครูสัญญาตีเด็กหญิงสิริพร  ต้นเรื่องคือหาเงิน 0.75 บาทไม่เจอที่จริงยังไม่ได้หา  ตีเสียก่อนใช้อำนาจของความเป็นครูตีก่อนเลย  สุดท้ายมาเจอเงิน 0.75 บาท  ขอโทษสักคำก็ไม่มี ดีนะเด็กหญิงสิริพรมีคุณธรรมไม่นำไปฟ้องพ่อแม่  ไม่งั้นเกิดเรื่อง
  • ส่วนครูเริงฤดี  อยากกินก็ไม่บอกฝรั่งสุกที่บ้านตั้งเยอะ  ดุด่าก่อนแล้วทีหลังก็มาแอบกินฝรั่งที่แทะแล้วของเรา

เรื่องทั้ง 2 นี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับครู

ครูอ้อยเรียนรู้จากความผิดพลาดของผู้อื่นซึ่งจะเป็นบทเรียนราคาแพงทีเดียวค่ะ

ขอบคุณคุณไมโตนะคะ

  • ที่บ้านผมก็ยังเรียกว่าพูดถึงด้วยความเคารพ แม้จะพูดในทางลบก็ตาม
  • เรื่องในอดีตที่เราจำได้ เพราะเรามีความผูกพันอยู่กับมัน ถ้าเราไม่ผูกมันไว้ในใจเรา เราก็จะลืมมันหมด นี่เป็นวิธีการที่คุณครูทั้งสองท่านทำให้ครูอ้อยจำเธอไปจนวันตาย

  • แต่สิ่งใดก็ตามที่จำแล้วเป็นบทเรียนไว้เป็นอุทาหรณ์สอนใจ  สอนคนอื่นด้วยก็จะเป็นอานิสงน์ 
  • ด้วยเหตุที่ครูอ้อยเป็นครู จึงไม่พอใจในการกระทำหรือพฤติกรรมของครูที่ลุแก่อำนาจของความเป็นครู  เท่านั้นเอง 
  • ครูอ้อยมีเรื่องดีที่จะจำมากกว่า  เช่น  ค่าไคสแควร์เป็นต้น
  • แล้วครูอ้อยก็ทำผมยิ้มอีกจนได้
  • ขอบคุณครับสำหรับสิ่งดีๆที่ครูอ้อยทำอย่างสม่ำเสมอ

  • ขออนุญาตเปลี่ยนโลโก้ใหม่  แต่ไม่สวยเท่าช้างไชโยเนอะคุณไมโต
  • ครูอ้อยเขียนบันทึกใหม่  สะใจมาก  เรียนเชิญอ่านด้วยค่ะ  สะใจด้วยกันค่ะ  ขอบคุณค่ะ
  • ครูอ้อยโดดร่ม  วันนี้มีโปรแกรมไปไหนเหรอครับถึงได้โดดร่ม เดี๋ยวมีคนไปฟ้องอาจารย์นะที่มหาวิทยาลัยนะ
  • เป็นบันทึกใหม่ที่สะใจ และอันตรายมากครับ

ชอบช้างไชโยมากกว่าค่ะ

สะใจจริงหรือเปล่า  เดี๋ยวปิดก็ได้  ขอบคุณมากที่เป็นสัญญาณเตือนภัยให้  สะใจ  คนอะร้ายลืมคำพูดตัวเอง  อิอิ  ยังไม่แก่สักหน่อย  เนอะคุณไมโต

ช้างครูอ้อยโตเร็วจัง ให้กินอะไรครับเนี่ย

สวัสดีค่ะ  ครูอ้อย

วันนี้ไม่ไปเรียนหรือคะ  คิดถึงจัง  พรุ่งนี้เจอกันค่ะ

  • ยินดีต้อนรับค่ะ คุณสองช่า มือใหม่ ค่ะพรุ่งนี้ร่วมฝ่าและฟันร่วมกันค่ะ

คุณไมโตคะ

  • วันนี้ช้างไชโย สดชื่น กวัดแกว่งงวงได้สง่างามมากเลยค่ะ
  • ฝนไม่ตก ครูอ้อยจะไปท่องร้านหนังสือ C-ED ศูนย์หนังสือจุฬา  หรือไม่ก็แค่เกษตร  แล้วแต่ลมเพลมพัดค่ะ 
  • หากลมแรงก็อยู่แค่รามคำแหงค่ะ
  • วันนี้คุณไมโตไปแล็บหรือเปล่าคะ 
  • บ๊ายบาย.....
  • ผมไปทำแล็บทุกวันครับ ไม่เว้นวันหยุดราชการ ที่พักห่างจากห้องแล็บไม่มากนัก เดินประมาณ 5 นาที ก็เลยทำงานดึกๆได้โดยไม่มีปัญหา