วันนี้รู้สึกเหนื่อยมากเป็นพิเศษ ซึ่งก็เป็นธรรมดาของโรงเรียนขนาดเล็กที่มีครูพอดีชั้นเรียน แต่ก็ไม่ธรรมดาเลย เมื่อครูคนใดคนหนึ่งต้องไปราชการ (อบรม...) อย่างเช่นวันนี้ ครูอิงต้องสอนควบ 2 ห้องเรียน(คงต้องเป็น 4 ห้องสิ เพราะห้องละ 2 โรงเรียน คริ คริ) เกือบทุกชั่วโมง จึงเปลี่ยนวิกฤติให้เป็นโอกาส และโอกาสนั้นต้องเป็นสิ่งที่ได้ประโยชน์ และเด็ก ๆ ต้องชอบ อยากทำ และต้องทำด้วยความสุข
ในขณะที่อีกห้องหนึ่งเรียน อีกห้องที่เหลือ ครูอิงให้ทำหนังสือมือสอง ซึ่ง เมื่อปลายปีการศึกษา 2555 ครูอิงเรียกเก็บสมุดภาษาไทยทั้งหมดของนักเรียนทุกคน โดยบอกนักเรียนว่า ครูจะให้คะแนนสมุดงาน จึงได้จำนวนสมุดเยอะมาก ๆ เกือบ 100 เล่ม แบ่งกลุ่มนักเรียนโดยพิจารณาความเหมาะสม กลุ่มหนึ่ง ทำหน้าที่ ดึงหน้าสมุดที่ยังไม่ได้ใช้ออกมาเป็นคู่ ๆ ส่วนอีกกลุ่ม ดึงกระดาษที่ยังไม่ได้ใช้ แต่ไม่เป็นคู่ ให้นักเรียนแยกไว้เป็นกอง ๆ
อีกกลุ่มที่ตัวโตหน่อย มีแรงเยอะหน่อย และน่าจะรู้จักการใช้อุปกรณ์มีคมได้อย่างปลอดภัย ทำหน้าที่ตัดกระดาษส่วนที่ไม่ต้องการออกไป โดยตัดหน้าสมุดออกเป็นสองส่วน (สมุด 1 เล่ม ตัดแบ่งเป็นสองเล่มเล็ก ๆ) เด็ก ๆ ช่วยกันอย่างขมีขมัน ทำเอาห้องที่กำลังเรียนนึกสนุกอยากทำบ้าง และเมื่อเด็ก ๆ เห็นครูนำกล้องถ่ายรูปขึ้นมากด แชะ แชะ หล่ะก็ ยิ่งกุลีกุจอช่วยกันเป็นการใหญ่ "อยากมีรูปในเน็ตครับ.....
เมื่อได้รูปเล่มพอดีแล้ว แผนกออกแบบปกก็กลับมาจากห้องคอมพิวเตอร์พอดี ทุกคนจึงได้สนุกสนานกับการสร้างสรรค์ภาพบนปก....เป็นอย่างมาก เด็ก ๆ ทำงานร่วมกันอย่างมีความสุข รู้จักแบ่งปัน มีน้ำใจ ใช้สีร่วมกัน ใช้อุปกรณ์ร่วมกัน แม้ว่าจะมาจากต่างโรงเรียนบ้าง คนละห้องเรียนกันบ้าง แต่เด็ก ๆ ก็ไม่สร้างปัญหาหนักใจให้กับคุณครูเลย
หลายคนทำงานรวดเร็วและได้ภาพปกที่สวยงาม เด็ก ๆ ถามว่าคุณครูจะให้บันทึกอะไรที่ข้างในหนังสือ ครูอิงจึงอธิบายให้ฟังว่า
ตั้งแต่เปิดภาคเรียนมานี้ คุณครูได้วิเคราะห์นักเรียนเป็นรายบุคคล จากผลการเรียนวิขาภาษาไทย จากข้อมูลส่งต่อที่คุณครูประจำขชั้นเดิมส่งมาให้ และจากการสังเกตการใช้ภาษาไทย ตลอดจนจากการปรารภของผู้บริหารบ้าง ของคุณครูท่านอื่น ๆ บ้าง พบว่า นักเรียนส่วนใหญ่ยังมีความบกพร่องด้านการเขียน แม้จะเป็นคำง่าย ๆ ยังเขียนผิด เช่น ได้ เขียนผิดเป็น ใด้ เช้า เขียนผิดเป็น เฉ้า และอื่น ๆ มากมายที่นักเรีัยนเขียนผิดในชั่วโมงเรียนที่ไม่ใช่วิชาภาษาไทยกับคุณครู ดังนั้นต่อไปนี่คุณครูขอให้นักเรียนพก "สมุดบันทึกการเขียนคำผิด" ติดตัวเสมอ เมื่อเขียนผิดคำใด ให้ครูผู้สอนชี้แจงนักเรียนในทันทีว่า นักเรียนเขียนผิด และให้แก้ไขให้ถูกต้องทันทีเช่นกัน โดยคุณครูจะขอความร่วมมือจากคุณครูท่านอื่น ๆ ในที่ประชุมอีกครั้งหนึ่ง
อีกเรื่องหนึ่งที่นักเรียนจะต้องพัฒนาให้ดียิ่งขึ้น คือ ....นักเรียนเขียนสรุปความไม่เป็น ดังนั้นต่อไปนี้ คุณครูจะให้นักเรียนมีสมุดอีก 1 เล่ม (ที่เราทำกันนี่แหละ) เพื่อบันทึกคำสั่งสอนต่าง ๆ ที่คุณครูได้อบรมในแต่ละวัน ไม่ว่าจะเป็นหน้าเสาธงหรือที่อื่น ๆ โดยให้ชื่อว่า "สมุดบันทึกโอวาท" เด็ก ๆ พยักหน้าแสดงถึงความเข้าใจ และทุกคนสัญญาว่าจะทำตามข้อเสนอแนะของครู โดยส่งให้คุณครูตรวจทุก ๆ วันศุกร์
เห็นภาพครูอิง อยู่ท่ามกลางเด็กๆแล้ว หายเหนื่อยแทนเลยครับ...
มารับทราบเรื่องราวการเรียนการสอนจากคุณครู ..ขอให้มีความสุข
สังคมออนไลน์ มีผลต่อการเขียนของนักเรียนมากค่ะ เด็กเห็นผิดๆ ก็จำผิดๆ ค่ะ แต่ไม่ห่วงลูกศิษย์ของ ครูอิงจันทร์ค่ะ
โห... ฝีมือน้อง...สวยจังเลยค่ะ
ขอบพระคุณสำหรับทุก ๆ กำลังใจ และทุก ๆ ความคิดเห็นค่ะ ขอให้มีความสุขเสมอ ๆ นะคะ