ดูเหมือนบ้านหลังนี้จะอ้าแขนรับทุกอารมณ์ของหมู่มวลสมาชิก...

     น้องปอ ลูกสาวของผู้เขียนเคยถามบ่อยๆว่าทำไมพ่อถึงชอบเข้าเว็บ G2K

   ผู้เขียนบอกว่าเพราะตัวผู้เขียนเองเรียนมาน้อย ความรู้น้อย โอกาสที่จะได้เรียนต่อตอนหัวเลี้ยวหัวต่อมีอันต้องมีอุปสรรคตลอด ตอนจบป.6 สอบเข้าม.1 ได้แต่พ่อต้องมาเสีย ต้องหยุดการเรียนไปเป็นปี พออยู่ ม.5 แม่ก็มาเสีย จบ ม.6 จึงต้องดิ้นรนเข้ากรุงเทพฯทำงานไปเรียนไป การเล่าเรียนจึงไม่ต่อเนื่อง
   มาเรียนจริงจังก็ตอนที่ลูกเรียนอนุบาลแล้ว โดยมีแรงจูงใจว่าหากเรียนจบมีใบปริญญา ไว้ให้ลูกเห็นคงจะเป็นแรงบันดาลใจให้ลูกใฝ่เรียน อย่างน้อยก็เท่าพ่อก็ยังดี

   และความที่เป็นคนชอบอ่านหนังสือ ชอบคิด ชอบเขียนเป็นทุนเดิม จึงสมัครเข้าเป็นสมาชิกG2K เพื่อจะได้เป็นเวที ให้ขีดเขียน ตามฝันที่เคยมีได้บ้าง

   นอกจากที่จะได้ขีดเขียนตามฝันแล้ว G2K ยังเป็นบ้านแห่งความรู้ ที่ใครใคร่รู้ก็ได้รู้ ใครใคร่เขียนก็ได้เขียน ใครอยากระบายความในใจก็ได้ระบาย

   ดูเหมือนบ้านหลังนี้จะอ้าแขนรับทุกอารมณ์ของหมู่มวลสมาชิก...

   ที่สำคัญหลายบันทึกเขียนขึ้นโดยผู้รู้ เขียนโดยอาจารย์ผู้ชำนาญการ พร้อมไปด้วยคุณวุฒิ วัยวุฒิและประสบการณ์ตรง

  นั่นเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนบอกกับลูกสาวว่า ความรู้ที่ได้ใช่ว่าจะหาได้เฉพาะรั้วมหาวิทยาลัยเท่านั้น แต่เราหาได้ทุกสถานที่ ทุกโอกาส อยู่ที่ว่าเราเลือกจะเรียนรู้ รับรู้ไปกับสิ่งรอบๆตัว

   บันทึกของหลายๆท่านสามารถนำไปปฏิบัติได้จริง และนำไปทำได้ทันที ยกตัวอย่างบันทึก 542. ค้นหาพลังสร้างสรรค์ (Theory U ตอนที่ 1)ของอ.ดร.ภิญโญ ทำให้ผู้เขียนได้เรียนรู้

    ทฤษฎีTheory U ของศาสตราจารย์ อ็อตโต้ ชามเมอร์

   ได้รู้จัก จุดบอด(Blind Spot)ที่บอกว่าโลกนี้มีการศึกษาอยู่ 3 ประเภท คือ

   -ผลิตผล

   -กระบวนการสร้างสรรค์

   -แรงจูงใจหรือแรงผลักดัน แรงบันดาลใจทั้งด้านลบด้านบวก

   อาจารย์บอกว่าส่วนใหญ่คนจะศึกษา 2 ประเภทแรกมากกว่า

   แหล่งที่มาของความคิดสร้างสรรค์หรือ Source of Innovotion จะทำให้คันพบอะไรบางอย่างที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง การสร้างสรรค์

   โดยการแขวนมันไว้ ไม่ตัดสินใจ สังเกตดู จะพบสิ่งที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวต่างๆ

..................

   ผู้เขียนได้นำองค์ความรู้ลองนำไปปฏิบัติดูโดยการเรียกคุยน้องๆที่ทำงานที่อารมณ์ขุ่นเคืองกันจากการทำงาน โดยเลือกคุยทีละคน และไม่ตัดสินใจอะไร ให้เขาคิดเอง สุดท้ายแรงโน้มน้าวในเรื่องที่เกิดขึ้น ทำให้พวกเขาร่วมมือกัน

...................

   ผู้เขียนไม่อาจนำตัวอย่างบันทึกของอาจารย์ทุกท่าน มากล่าวขอบคุณได้ทั้งหมด แต่ผู้เขียนขอขอบคุณบ้านหลังนี้  

   บ้านที่ทำให้ผู้เขียนได้เรียนรู้ ในสิ่งที่ไม่เคยรู้

   ได้พบกับประสบการณ์ตรงในหลายอาชีพแห่งการเสียสละของเหล่าบล็อกเกอร์ทั้งหลาย

   ได้เห็นช่อดอกไม้แห่งกำลังใจของกัลยาณมิตรที่ต่างมอบให้แก่กันและกัน

   ได้เห็นความจริงใจ ไมตรี...

   ได้ในสิ่งที่ไม่เคยได้ อีกมากมายเกินที่จะกล่าวถึง...

......................

    ขอบคุณโกทูโน บ้านแห่งการเรียนรู้...

.....................

พ.แจ่มจำรัส

16 พฤษภาคม 2556