การอยู่อย่างสันติ...แบบง่ายที่ข้าพเจ้าเห็น

ก่อนที่ฝนจะตกในช่วงบ่าย  

สายวันนี้.... หลังจากที่ตื่นขึ้นมาตอนเช้า ล้างหน้า แปรงฟัน หยิบจับ ข้าวของ เครื่องใช้ บางอย่างที่จำเป็นต้องใช้ 


ลูกสาวตื่นเช้า ซ้อนรถเครื่องไปกับแม่ที่โรงพยาบาลมะเร็งฯ 

ลูกชายตื่นสาย อนุโลมให้อีกครั้ง  เพราะอีกไม่กี่วัน จะต้องห่างจากครอบครัว ไปเรียนหนังสือที่บ้านยายต่างจังหวัดแล้ว  ครอบครัวอาจเหงียบเหงาไปบ้าง 


แต่มันก็มิใช่สิ่งที่แปลก

เพราะวันหนึ่งข้างหน้า....  บ้านที่เคยอยู่ เรือนที่เคยนอน  เด็ก ๆ ต้องแกร่งกล้าไปตามวิถีของเค้า  



บทสรุปง่าย ๆ แบบนี้ คือ..... บริบทของชีวิตที่เราต้องพบเจอ




เดินดูน้ำยางที่ไหลรินลงจอกยาง  ภายในสวนหลังบ้าน  

เห็นใบไม้พริ้วไหวไปมา.... ยามเมื่อต้องสายลม 

แสงแดดอ่อนยามเช้า ต้องกระทบกับ.ใบไม้ และไม้ผล ที่แซมระหว่างยาง


แมงมุม...ตัวเดิม ที่ทักทอเส้นใยของชีวิต ขวางทางเดินกรีดยางของข้าพเจ้า เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา  

ยังคงนอนสงบนิ่งอยู่บนสายป่านชีวิตของมัน...  อย่างไม่อาทรร้อนใจ



ค่ำคืนที่ผ่านมานั้น,,, ข้าพเจ้ามองดูวิถีของมัน มองดูการม้วนเส้นใยชีวิตที่มันห่อหุ้มชีวิตสัตว์อื่น เพื่อการดำรงชีวิตอยู่ของตัวมันเอง  โดยไม่สนใจแสงไฟจากตะเกียงตัดยางของข้าพเจ้า  ที่จ้องส่องผ่านตัวมันแต่อย่างใด


ข้าพเจ้ายืนมองภาระกิจชีวิตของแมงมุมตัวนี้ อยู่สักครู่หนึ่ง แล้วข้าพเจ้าก็เดินอ้อมเส้นใยที่มันถักทอขวางทางเดินของข้าพเจ้าออกไป  


ทำไมข้าพเจ้าถึงทำเช่นนั้น  

นี่คือบ้านของมัน  ...เมื่อเราไม่เบียดเบียนสิ่งที่มันสร้างมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของมัน หากมันรับรู้ได้.... มันคงลิงโลดอยู่ในใจเลยทีเดียว  "มนุษย์นี้หนอ!!ช่างมีความคิดที่แยบคายนัก"   รู้จักผ่อนปรน ถึงแม้นว่าจะเดินชนผ่านไปได้ ก็ไม่ทำ


ความสุขในวิถีชีวิตของมัน มันคงมีไม่กี่อย่างหรอกนะ ...ข้าพเจ้าคิดเช่นนั้น 

...การเดินชนเส้นใยชีวิตของมันให้ขาดวิ้นลงไป  เป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าสามารถทำได้อย่างง่ายดาย  และหากข้าพเจ้าทำ นั้นเท่ากับว่า แมงมุมตัวนี้.... มันต้องเริ่มต้นใหม่ เริ่มสร้างรังใหม่ หาเหยื่อใหม่ ห่อหุ้มอาหารใหม่  และอาจต้องระแวดระวังภัยบางอย่างเพิ่มขึ้น


วันนี้...ข้าพเจ้ายืนมองสัตว์น้อยตัวนี้อีกครั้งหนึ่ง  

และข้าพเจ้าได้มองเห็นบางสิ่งบางอย่างในชีวิตของคนเราด้วยเช่นกัน

การอยู่อย่างสันติ ด้วยสันติวิธีแบบง่าย ๆ ที่ข้าพเจ้าประสบพบมากับตัวเอง  มันมีความหมายที่ไม่ยากเย็นแสนเข็นเลยนะ  


ข้าพยืนมองแมงมุมตัวนี้..... ด้วยหัวใจที่เป็นสุข 


และคาดหวังว่า ค่ำคืนต่อไป.... ข้าพเจ้าจะได้เห็นการถักทอเส้นใยชีวิตของมันอีกคำรบหนึ่ง




 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เดินทางด้วย....ด้ามจอบและหยดเหงื่อ



ความเห็น (12)

เขียนเมื่อ 

งดงามทั้งภาษา และภาพแห่งวงจรชีวิต

ขอบคุณเรื่องราวดีๆ ครับ....

เขียนเมื่อ 

มาชื่นชมธรรมชาติกับเรื่องราวดีๆ ค่ะอาจารย์

เขียนเมื่อ 

ธรรมชาติงดงามพอกับถ้อยคำทีเดียวครับ

-สวัสดีครับ

-ธรรมชาติน่ายล...

-บันทึกได้น่าอ่าน...สัมผัสได้ครับ


เขียนเมื่อ 

ข้อเขียนที่เกิดจินตภาพที่ชัดเจนจ้ะคุณแสง

ภาษาเรียบร้อยง่ายพร้อมทั้งมีพลัง ภาพที่บ่งบอกอารมณ์ขอบคุณมากครับพี่แสง

สงบดีค่ะ

ขอบพระคุณทุกความคิดเห็นและดอกไม้ที่มอบให้นะครับ

เขียนเมื่อ 

วันนี้...ข้าพเจ้ายืนมองสัตว์น้อยตัวนี้อีกครั้งหนึ่ง  

และข้าพเจ้าได้มองเห็นบางสิ่งบางอย่างในชีวิตของคนเราด้วยเช่นกัน

การอยู่อย่างสันติ ด้วยสันติวิธีแบบง่าย ๆ ที่ข้าพเจ้าประสบพบมากับตัวเอง  มันมีความหมายที่ไม่ยากเย็นแสนเข็นเลยนะ 


เขียนเมื่อ 

ขอบคุณที่มีบันทึกดีๆ ให้อ่าน ภาษาการเรียงร้อยถ้อยคำล้วนกลั่นออกมาจากใจ จากการคิดทบทวน การถ่ายทอดอารมณ์อ่านแล้วเข้าใจ  อ่านแล้วทำให้ผมมีพลังแรงใจที่จะต่อสู้  ขอบคุณมาก ขอบคุณจากหัวใจ

เขียนเมื่อ 

ชอบผลงานทุกชิ้นเลยครับ

เขียนเมื่อ 

แมลงมุมหนึ่งตัว..กับเส้นใยที่เขาถักดักแมลง..วันหนึ่งๆเขาทำงานให้เราโดยไม่คิดค่าแรงค่ะ..ไม่ต้องเสียค่ายาฉีด..ที่เป็นพิษต่อสุขภาพและดินน้ำ..เจ้าค่ะ..และการไม่ทำลายแมลงมุมโดยทำลายรังอาจโดนผลข้างเคียงหากโดนกัด..แมลงมุมบางชนิดมีพิษพอๆกับ งู..ค่ะ..