จากเหล้าเม็ด เบียร์ผง  ถึงน้ำปลาพริกมะนาวกู้ชาติ

วันนี้ขอผิดศีลข้อห้าเสียหน่อย ว่าทำไมไม่มีการวิจัยทำเหล้าให้เป็นเม็ด  เบียร์ให้เป็นผง เวลาจะดื่มก็แค่หย่อนลงแก้วน้ำ เป็นฟองฟู่ แบบกินอีโน (ยาลดกรด)

ว่าไปแล้วชาติไทยอาจเป็นชาติแรกในโลกที่ทำวิจัยเช่นนี้ได้มาเป็นพันปีแล้ว คือ อุ เรณูนครไง  เติมน้ำลงไห  ดื่มได้ตั้งหลายซ้ำ  ดังนั้นเราก็วิจัยเอาอุเรณูนี่แหละ มาสกัดหาสารออกฤทธิ์ แล้วอัดเป็นเม็ด  พกพาสะดวก  เช่นทหารเดินป่าไปรบ  เป็นธรรมดาต้องการดื่มเป็นครั้งคราว  ครั้นจะแบกเหล้าเข้าสนามรบก็เหนือ่ยตายหะ  เก้งก้าง  จะโดนข้าศึกยิ่งตายซะก่อน

ว่าไปแล้ว น้ำปลา  มะนาว  มะขามเปียก  เราทำเป็นเม็ดหรือผงก็น่าได้ 

เรื่องมะนาวผงผมเอามาเสนออจ.ด้านอาหารท่านหนึ่งเมื่อพศ. ๒๕๔๐  วันนี้ท่านเอามาทำสำเร็จแล้ว (ดูเหมือนว่าไม่ได้อ้างชื่อผมให้เครดิทว่าเป็นคนต้นคิด ไม่เป็นไร  ผมชินซะแล้วกับเรื่องแบบนี้ อิอิ)

ต่อไปน้ำปลาพริกมะนาวผง  พกพาสะดวก  เพียงเหยาะลงถ้วย เติมน้ำ  ก็คนๆ กินได้แล้ว  ใครเอาไปทำได้ก่อน รวยเละ  (อย่าลืมคนต้นคิดด้วยนะ อิอิ)

และอย่าลืมว่า ทหารพกน้ำปลาพริกมะนาวผงไปกินคืนก่อนรบ  กินอร่อยเจริญอาหาร ร่างกายแข็งแรง รบชนะข้าศึก กลายเป็นว่าเืรื่องที่ดูเหมือนตลกนี้ช่วยกู้ชาติก็ยังได้อีกแน่ะ  แต่ถ้ามีแต่ข้าวตากแห้งๆ ทหารกลืินไม่ลง  หมดแรง  รบแพ้ ก็อาจเสียชาติไปโน่น 

...คนถางทาง (๘ พค. ๒๕๕๖)