เพราะแคร์เจ้า
จึงเฝ้าเบิ่งมอง
สีขาวพราวพร่างบอบบาง-สวยใส
บ้างเกาะกิ่งก้านบนต้นสูงใหญ่
ประหนึ่งลูกน้อยเกาะแขนพ่อแม่ไม่ห่างกาย
เพราะแคร์เจ้า
จึงเฝ้าเบิ่งมอง
สีขาวหล่นคว้างแนบนอนผืนพรม
แผ่นดิน
เพราะแคร์เจ้า
ถึงเฝ้าพร่ำถาม
จากป่าทุ่งนางาม
พลัดถิ่นสู่รีสอร์ทกว้างต่างตา
สบายหรือไรเจ้า
"แค" ป่าจากนาดอน
วันนี้พลัดบ้านห่างไกลเรือนนอน
เจ้าสะอื้นสะออน หรือทุกข์ระทม
อยากกลับบ้านบ้างหรือเปล่า
ทุ่งนาป่าเขาไพรวัลย์
ไปหยอกล้อกับแสงตะวัน
และแสงจันทร์ที่คุ้นชิน
กลับบ้าน กันไหมเจ้า "แคป่า-แคนา"
หรือฝากวาจาไปกับฉัน
ถึงพี่น้องเพื่อนพ้องกัน
ว่าเจ้าสุขสันต์ หรือเช่นใด
หมายเหตุ...
ห้วงคิดจากการพบต้นแคนาแคป่าอยู่ตามรีสอร์ทและปั๊มนำมัน
ล่าสุด ข้าพเจ้าซื้อไปปลุกที่บ้าน (ทุ่ง) อีกหลายต้น
ไพเราะเพราะ..จังเลย ที่เขียน..(ยายธี)
เป็นบทกวีที่ไพเราะ และมากด้วยคุณค่าของความหมายจ้ะ
ชอบนำมาลวกจิ้มน้ำพริกค่ะอร่อยดี ดอกไม้ธรรมชาติที่กินได้ปลอดสารพิษ
แคนา เอามาทำไม้พาย เบามากๆ
ภาพสวยคลาสสิคจริงๆ ค่ะ
"อยากกลับบ้านบ้างหรือเปล่า
ทุ่งนาป่าเขาไพรวัลย์
ไปหยอกล้อกับแสงตะวัน
และแสงจันทร์ที่คุ้นชิน"
คิดถึงตัวเองจัง นั่งจุ้มปุ๊กอยู่กองฟางนี่
สวยจริงๆครับดอกแค ...
อยากกลับบ้านบ้างหรือเปล่า จริงสิคะ แคนาเอาไปเป็นไม้ปลูกในบ้านจัดสรรเสียโก้
รู้หรือเปล่าว่าเอาไปยำอร่อยนะ หรือเอาลวกกับตำมะม่วงก็ลำแต้ๆ
งามกลอน..งามอารมณ์..งามดอกแคป่า..มีความสุขนะคะ
แวะมาแคร์บันทึกที่น่าสนใจ ขอบคุณมากครับผม
พี่ปลูกแคบ้าน ๓ ต้นแล้ว เก็บกินไม่ทัน
แคป่า ๒ ต้น เริ่มออกดอกแล้ว แต่ยังน้อย อีกต้นเพิ่งปลูก สูงเพียงเอว
ชอบ ๆ ๆ ๆ ๆ กินกับป่น กับลาบ กับแจ่ว...หวานธรรมชาติ แซ่บหลาย
แค...ทน อึด แบบคนอีสานจริง ๆ
ฝากความคิดถึง...บ้าน...เพื่อนพี่น้อง
ที่อยู่มานาน...กว่า...ครึ่งชีวิต
ที่ที่ดอกแคป่า...บาน...อย่างมีคุณค่า
แต่ละดอก...ที่หล่นคว้าง...
แต่ละกำ...ที่เก็บกอบ
แต่ละหอบ... ที่บรรจงวาง
บนแคร่น้อย... หน้าเพิงพัก
เตาฟืน...ควันไฟ... เจ้าพลีกาย...ถวายพลัง
แด่...ผู้บำเพ็ญ....
......
ขอบคุณมากมายค่ะ
ที่พาระลึกถึงบ้าน... เพื่อนพี่น้องอันคุ้นชิน
สวัสดีค่ะอาจารย์
อร่อยทั้งแคบ้านและแคนาค่ะ