วันนี้เสาร์  ที่  27  เม. ย.  56 มีสายลมพัดผ่านกายขณะผมนั่งอยู่บนเก้าอี้หินอ่อน  ภายใต้หลังคามุงกระเบื้อง  ณ ลานบ้านพักริมทะเลฝั่งอ่าวไทย  ในเขต อ. หัวไทร  จ. นครศรีธรรมราช  ด้านหน้าผมมีน้ำดื่มหนึ่งขวดเอาไว้ดื่มแก้กระหาย  กำลังลงรูปภาพที่ถ่ายไว้ 


 ณ ริมทะเลยามเช้า ๆ และได้พาเจ้าตัวเล็กลงลอยคอเล่นในน้ำทะเล  เป็นเวลาชั่วโมงกว่า


รูปภาพเหล่านี้ได้บอกเล่าเรื่องราวอยู่ในตัวมันเอง  เด็ก ๆ มีความสุขในการเล่นน้ำทะเลธรรมชาติ 


 ตรงริมฝั่งยังคงมีชาวบ้านมามองหาปลาเพื่อนำไปปรุงเป็นอาหาร


  ปลาที่ได้เป็นปลากระบอกพอได้เป็นอาหารกลางวันโดยไม่ต้องซื้อ  แต่หามาด้วยความสามารถของตนเองจากการทอดแห


ผมพาเด็กออกห่างไปอีกหน่อยแล้วลงลอยคอกลางทะเลหลวงอันสวยงามตามธรรมชาติ  ดูสายน้ำใส ๆ ไหลเย็น ๆ ผ่านผิวกายเราไปขณะที่พวกเด็กต่างเล็นกันตามความสบายใจ


เมื่อพักยกเราไต่ไปตามโขดหินเรียงสลับซับซ้อนกองกันขึ้นเป็นกำแพงกั้นกระแสคลื่นยามลมทะเลพัดแรงจัด


ช่วงนี้ทางฝั่งทะเลอ่าวไทยเหมาะสำหรับลงเล่นน้ำ


  ผมฝึกเด็ก ๆ ให้ว่ายน้ำทะเลเหมือนเป็นสระสากลที่ใคร ๆ ก็สามารถลงเล่นได้โดยไม่เสียสตางค์เพียงแต่หาเวลาให้เหมาะสม 


 นี่เด็กยังบอกว่ายามเย็น ๆ ลงเล่นอีกนะครับ 


 เด็ก ๆ มีความผูกพันติดใจอยากลงเล่นน้ำทะเลอีกรอบสำหรับวันนี้นับว่าเป็นความสุขที่เราดื่มได้จริง ๆ นี้ละที่ว่าของดีไม่มีขายอยากได้เราต้องทำเอง.